پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٣ - ٨ علامه سبط ابن جوزى

٧. ابن صبّاغ مالكى‌

وى گويد: او، يعنى حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام سرور اهل زمان و امام مردمان روزگار خود بود، گفته‌هايش همه ثابت و استوار و كردارش پسنديده بود، اگر فضلا و بزرگان هم عصرش را همچون قصيده‌اى فرض كنيم وى شاه‌بيت آن قصيده مى‌باشد، و اگر آنان را همچون درجى از جواهرات به شمار آوريم وى همچون درّ شاهوار وسط آن گردن‌بند در شمار خواهد بود؛ يكّه‌تاز ميدان دانش كه هيچ‌كس را ياراى هماوردى با وى نبوده و آشكاركننده پيچيدگى‌هاى مسائل علمى كه اين كار هرگز خسته و ملولش نمى‌كرد؛ كسى كه با رأى صائب خود به كشف حقايق پرداخته و پيچيدگى‌ها و دقايق علوم را با فكر نافذ خود آشكار مى‌گردانيد؛ هم او كه در جمع اصحاب سرّ از نهانى‌هاى عالم هستى خبر مى‌داد. آن امام همامى كه اصل و نسب و نفس و ذاتش آكنده از كرامت بود. خدايش به رحمت واسعه بپوشاند و او را در بهشت پهناور خود ساكن گرداند به حق محمّد صلّى اللّه عليه و اله آمين»[١].

٨. علّامه سبط ابن جوزى‌

وى در رابطه با حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام چنين گفته است: «وى حسن بن على بن محمّد بن على بن موسى الرّضا ابن جعفر بن محمّد بن على بن حسين بن على بن ابى طالب عليهم السّلام مى‌باشد. وى دانشمندى راستگو بوده كه از پدر و جدش حديث روايت كرده است»[٢].

[١] . الفصول المهمّه/ ٢٧٥.

[٢] . تذكرة الخواص/ ٣٦٢.