پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٤١ - پارسايى و عبادت آن حضرت

دينارها رفته، آنجا را نبش نمودم، اما دينارها را در آنجا نيافتم. بعدا متوجّه شدم كه پسرم جاى دينارها را فهميده و آن‌ها را گرفته و فرار كرده است، من نتوانستم به چيزى از آن دينارها دست پيدا كنم‌[١].

پارسايى و عبادت آن حضرت‌

حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام در زمان خود به بسيارى عبادت، پاكدامنى و سراپا از جهان بريدن و به خداوند متعال روى آوردن، شهره آفاق بود، و اين مطلب در ميان خواصّ و عوامّ مورد قبول همگان بود، تا آنجا كه وقتى امام در زندان علىّ بن نارمش- كه يكى از دشمن‌ترين مردم با آل ابى طالب بود- زندانى بود، رفتار علىّ بن نارمش در برابر آن حضرت بدين‌گونه بود كه در برابر آن حضرت گونه بر خاك مى‌نهاد و از روى بزرگداشت و احترام هيچگاه خيره به صورت آن حضرت نمى‌نگريست و هنگامى كه آن حضرت از زندان وى بيرون آمدند بيشترين بصيرت را درباره آن حضرت داشته و در ميان مردم بهترين سخنان را درباره آن حضرت بر زبان مى‌آورد[٢].

و هنگامى كه معتمد عبّاسى آن حضرت را به زندان انداخت همواره از مسئول زندان كه على بن جرين نام داشت از احوال و اخبار حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام سؤال مى‌كرد. على بن جرين نيز به او اين‌گونه پاسخ مى‌داد كه: آن حضرت روزها روزه‌دار بوده و شب‌ها به نماز و عبادت‌

[١] . اصول كافى ١/ ٥٠٩/ ١٤ و به نقل از آن ارشاد ٢/ ٣٢٢ و اعلام الورى ٢/ ١٣٧ و به نقل از ارشاد در كشف الغمّه ٣/ ٢٠٣، بايد تذكّر دهيم كه اين شخص خود از عبّاسيان بوده است و شايد از كسانى بوده كه مورد غضب بنى عبّاس واقع شده و به همين جهت بوده كه آنان از نظر مالى به وى رسيدگى نمى‌كردند.

[٢] . كافى ١/ ٥٠٨/ ٨.