اسلام تأكيد فوق العاده‌اى بر آن دارد. حال مردم از نظر اصول با شيعيان موافق باشند يا مخالف، و اين همان اخلاق اسلامى است كه پيامبر انسانيت، حضرت محمّد بن عبد اللّه صلّى اللّه عليه و اله مردم را به آن فراخوانده است.

٤. حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام در نامه‌اى كه از آن حضرت براى بعضى از مواليانش صادر شده است وضعيت جامعه خود و زمانه‌اى را كه در آن مى‌زيسته و شرايطى را كه مردم و حتى مواليان اهل بيت در آن به اختلاف پرداخته بودند، توضيح داده‌اند. آنجا كه وى از امام عليه السّلام خواسته بود تا دليلى براى امامت خود ظاهر نمايد. حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام در قسمتى از اين نامه آورده‌اند:

همانا خداوند متعال همواره صاحبان عقل سليم را مورد خطاب قرار داده است، و هيچ‌كس نشانه‌اى از جانب خداوند نياورده و يا دليلى بر دين خداوند اظهار ننموده كه از آيات و دلايل خاتم پيامبران و سرور مرسلين حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و اله بيشتر باشد، اما مردم در برابر اين دلايل و براهين گفتند: وى ساحر و كاهن و دروغگو است. پس خداوند هركس را كه لياقت هدايت داشت هدايت نمود. اما نمى‌توان منكر اين مطلب شد كه ادله و براهين، بسيارى از مردم را آرامش مى‌بخشد. به همين دليل است كه هرگاه خداوند متعال به ما اجازه سخن گفتن دهد سخن مى‌گوييم و هرگاه ما را از سخن منع نمايد سكوت مى‌كنيم. و اگر خداوند متعال اراده اظهار حق را نداشت پيامبران را به‌عنوان بشارت‌دهنده و بيم‌دهنده مبعوث نمى‌كرد تا رسالت خود را در حالت ضعف و قوّت، گاه با بانگى رسا و گاه به صورت سخنان عادى، ابراز دارند تا بدين وسيله خداوند امر خود را كامل نمايد حكم خداوند به مرحله اجرا درآيد.

مردم در چند طبقه تقسيم مى‌شوند، پس گروهى كه حق را يافته و راه نجات يافته، به دستاويز حق متمسك شده، شاخه ريشه‌دار و اصيل را دستاويز قرار داده، شك و شبهه‌اى در ايشان راه ندارد، پناهگاهى جز او نخواهد يافت. اما طبقه‌اى كه حق را از اهل آن نگرفته باشند