پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٨٨ - بخش سوم نيازهاى دوره حضرت امام عسكرى عليه السلام

زمان امامت امام هادى عليه السّلام تنها فرصتى بود كه مى‌شد در آن، امت را براى استقبال از شرايط جديد امامت آماده كرد. خصوصا وقتى بدانيم كه امام هادى عليه السّلام هفتمين فرزند از نه فرزند امام حسين عليه السّلام است كه بناست مهدى موعود نهمين آن‌ها باشد. يعنى امام هادى عليه السّلام همان كسى است كه بايد از طريق برنامه‌ريزى يك ازدواج خاص و پنهان براى پسرش حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام اوضاع را براى ولادت نوه خود آماده نمايد. چراكه تا زمان به دنيا آمدن آن موعود فاصله زمانى جدا كوتاهى بود كه مى‌بايست از آن براى يك آمادگى لازم و فراگير نهايت استفاده بشود.

بنابراين، براى قيام به اين مسئوليت بسيار سنگين، فرصت براى امام هادى عليه السّلام بسيار كم و كوتاه بود. چراكه آن حضرت مى‌بايست در كمال دقّت و احتياط از يك جهت، و تبليغات عمومى از طرف ديگر، فرصت را از حاكمان ستمگر گرفته و مفهوم انتظار و آمادگى براى ظهور و قيام در برابر ستمگران را در ميان امت تعميق بخشد، و يا لااقل به وسيله پيروان مخلص خود بر مسلمانان اتمام حجّت نمايد.

از همين جا است كه مى‌بينيم امام هادى عليه السّلام كارى بس بزرگ و سنگين بر عهده داشته است. چراكه بايد با احتياط كامل از برانگيخته شدن سوءظن حاكمانى كه در كمين او و فرزندان او نشسته بودند جلوگيرى كند، تا بدين وسيله بتواند نقش خود را كه همان محقّق ساختن حلقه ارتباطى ميان آنچه را كه پدران بزرگوارش به انجام رسانده و آنچه را كه فرزند و فرزندزاده بزرگوارش مى‌بايست به انجام برسانند بوده است، به بهترين شكل ايفا نمايد.

به همين دليل بود كه حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام به جز شش سال فرصت امامت پيدا نكرد كه اين كوتاهترين مدت امامت در تاريخ اهل بيت عليهم السّلام مى‌باشد، چراكه امامت حضرت امام على عليه السّلام سى سال، حضرت امام حسن عليه السّلام‌