پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٩٩ - سيره نبوى در ميراث امام عسكرى عليه السلام

پادشاه روم و پادشاه فارس مى‌فرستند از نظر مال و وجهه اجتماعى داراى عظمت بوده، صاحبان قصرها، خانه‌ها، خيمه‌ها و بندگان و خادمان هستند و پروردگار عالميان از پادشاه ايران و روم بالاتر است و اين‌ها همه بندگان او هستند، آرى. اما تدبير حكم به دست خداوند است و خداوند براساس ظن و گمان و حسابگرى تو كار نكرده و فرستاده خود را براساس پيشنهاد تو نمى‌فرستد، بلكه خداوند آنچه بخواهد مى‌كند و به آنچه اراده كند حكم مى‌كند و در هر صورت حكم و فرمان خداوند متعال پسنديده و مورد ستايش است.

اى عبد اللّه، خداوند متعال پيامبرش را براى اين فرستاده تا دين را به مردم آموخته و آن‌ها را به سوى پروردگارشان دعوت كند و خود را شب و روز در اين راه، به زحمت بيندازد. پس اگر فرستاده خدا صاحب قصرهايى باشد كه در آن قصرها از ديده مردم مخفى بوده، داراى بندگان و خادمانى باشد كه او را از چشم مردم بپوشانند، آيا رسالت خداوند ضايع نشده و كارها به كندى نمى‌گرايد؟، آيا پادشاهان را نديده‌اى كه چون از مردم رو بپوشانند چگونه فساد و زشتى‌ها از راه‌هايى كه آن‌ها نمى‌دانند و به فكرشان هم نمى‌رسد جامعه آنان را در بر مى‌گيرد؟.

اى عبد اللّه، خداوند متعال مرا به اين جهت بدون مال مبعوث به رسالت كرد تا قدرت و قوّت خود را به شما بنماياند كه اين اوست كه يار و ياور فرستاده خويش است و شما نمى‌توانيد فرستاده او را بكشيد يا از تبليغ رسالت او جلوگيرى نماييد. پس اين دليل بر قدرت خداوند و ناتوانى شماست و به زودى خداوند متعال مرا بر شما پيروز مى‌گرداند و دست مرا در كشتن و اسير كردن شما باز خواهد گذاشت، خداوند متعال به زودى شهرهاى شما را به دست من خواهد گشود و مؤمنان را به جاى شما هم‌آيينان شما بر آن شهرها