پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٠٧ - سيره نبوى در ميراث امام عسكرى عليه السلام
آگاهى ندارند و گاه مىشود كه پيشنهادات آنان، با يكديگر اختلاف پيدا كرده و تضاد مىيابد تا آنجا كه وقوع بعضى از آن پيشنهادات محال مىباشد، و خداوند عزّ و جلّ طبيب شماست كه تدبير او بر آنچه از آن محال لازم بيايد جارى نمىگردد.
سپس پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله فرمودند: اى عبد اللّه، آيا تاكنون پزشكى ديدهاى كه برحسب پيشنهاد مريض به او دارو بدهد؟ پزشك دارو را برحسب آنچه صلاح مريض در آن است به او مىدهد، چه بيمار آن دوا را دوست داشته باشد يا دوست نداشته باشد. شما به مانند بيماران هستيد و خداوند طبيب شماست.
پس اگر به دوايى كه بر شما فرستاده است گردن نهيد شما را شفا دهد و اگر تمرّد جوييد شما را بيمار مىكند.
ديگر اينكه اى عبد اللّه، كجا ديدهاى كسى كه ادّعاى حقى بر ديگرى دارد نزد حاكمى از حكّام و قاضيانى كه تاكنون آمدهاند برود و قاضى حكم كند تا شاهد را برحسب پيشنهاد مدّعى عليه بياورد. در اين صورت هيچگاه حقى يا ادعايى براى كسى بر ديگرى ثابت نمىشود و صحّت ادّعاى هيچكس در حق ديگرى معلوم نمىگردد و در اين صورت ميان ظالم و مظلوم و صادق و كاذب فرقى نخواهد بود.
سپس پيامبر اكرم فرمودند: اى عبد اللّه، و اما اينكه گفتهاى: «يا آنكه خدا را با فرشتگانش مقابل ما حاضر آرى تا ما آنها را به چشم ببينيم و تو را تصديق كنيم»، از محالات آشكار است، چراكه پروردگار ما عزّ و جلّ مانند مخلوقات نيست كه بيايد و برود و حركت داشته باشد يا با چيزى رودررو شود تا اينكه بتوان او را به جايى آورد، پس شما با اين پيشنهاد چيز محالى از من خواستهايد، اينكه شما خواستهايد صفت بتهاى ضعيف و ناقص شماست