پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٣٣ - ١٠ پارهاى از شواهد امامت امام عسكرى عليه السلام بعد از شهادت پدر
هنگامى كه از مقصد باز مىگذشتند در راه به باران دچار شده و جز آن حضرت همه از باران خيس شدند[١].
٦. از محمّد بن عيّاش روايت شده است كه گفت: ما از نشانهها و معجزات امام عسكرى عليه السّلام سخن مىگفتيم كه فردى ناصبى گفت: اگر وى جواب نامهاى كه بدون مركّب نوشته شده باشد بدهد يقين مىكنم كه وى بر حق است. پس ما نامههايى نوشته و مسائلى را در آن نامهها مطرح كرديم و آن مرد نيز بدون مركّب بر روى ورقهاى نامهاى نوشت و آن ورقه را نيز در ميان نامهها قرار داد و ما آن نامهها را به سوى آن حضرت فرستاديم. آن حضرت به همه نامهها پاسخ دادند و بر روى ورقهاى نام آن مرد و نام پدر و مادرش را نوشتند. مرد با ديدن آن ورقه از هوش رفت. هنگامى كه آن مرد به هوش آمد معتقد به اعتقاد حق گرديد[٢].
٧. از محمّد بن عبد اللّه روايت شده است كه گفت: پسر كوچكى گم شده و پيدا نمىشد. اين خبر را به حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام دادند، آن حضرت عليه السّلام فرمودند: در بركه به دنبال آن بچّه بگرديد، آنان در جستجوى بچّه به همان مكان رفتند و او را در آنجا مرده يافتند[٣].
٨. ابو سليمان محمودى روايت كند كه: به حضرت امام عسكرى عليه السّلام نامهاى نوشته و از آن حضرت خواستم تا دعا كنند كه خداوند به من پسرى عنايت كند، آن حضرت در پاسخ نوشتند: خداوند تو را پسرى روزى كند و تو را بر او صبر دهد.
و فرزند پسرى براى من به دنيا آمد، اما از دنيا رفت[٤].
[١] . مناقب ٢/ ٤٧٠.
[٢] . مناقب ٢/ ٤٧٠.
[٣] . الثّاقب/ ٢٣١.
[٤] . بحار الانوار ٥٠/ ٢٦٩ به نقل از الخرائج و الجرائح ١/ ٤٣٩/ ١٨ ب ١٢.