پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٦٥ - اول تفسير

است؛ همو كه داور [و پاداش و كيفردهنده‌] روز جزاست.

در اينجا محمّد بن صالح بى‌اختيار برخاست و گفت: شهادت مى‌دهم كه تو حجّت و ولى خدا هستى و تو بر راه حق بوده پيشوا و امير مؤمنان هستى‌[١].

٣. همان شخص، در رابطه با آيه قرآن كه مى‌فرمايد: لِلَّهِ الْأَمْرُ مِنْ قَبْلُ وَ مِنْ بَعْدُ[٢]؛ [فرجام‌] كار در گذشته و آينده از آن خداست از ايشان سؤال كرد.

امام عليه السّلام در پاسخ او فرمودند: خداوند متعال پيش از آن‌كه به آنچه خواست امر كند و پس از آن‌كه به آنچه خواست امر نمود، صاحب اختيار آن است.

من در دل گفتم: اين كلام خداست كه مى‌فرمايد: أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ تَبارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ؛ آگاه باش كه [عالم‌] خلق و امر از آن او است. فرخنده خدايى است پروردگار جهانيان‌[٣].

امام عليه السّلام به من نگريسته، تبسّم كرده و فرمودند: أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ تَبارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ‌[٤].

٤. ابو هاشم گويد: در نزد حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام بودم كه ابن صالح ارمنى از آن حضرت در رابطه با كلام خداوند متعال كه مى‌فرمايد: وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَنِي آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَ أَشْهَدَهُمْ عَلى‌ أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ قالُوا بَلى‌ شَهِدْنا.

و هنگامى را كه پروردگارت از پشت فرزندان آدم، ذريه آنان را برگرفت و ايشان را بر خودشان گواه ساخت كه آيا پروردگار شما نيستم؟ گفتند: چرا، گواهى داديم‌[٥] سؤال كرد.

آن حضرت در جواب او فرمودند: «ثبتت المعرفة، و نسوا ذلك الموقف،

[١] . الثّاقب فى المناقب/ ٢٤٢، كشف الغمّه ٣/ ٢٠٩ به نقل از دلائل حميرى.

[٢] . روم/ ٤.

[٣] . اعراف/ ٥٤.

[٤] . كشف الغمّه ٣/ ٢١٠ به نقل از دلائل حميرى.

[٥] . اعراف/ ١٧٢.