پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٩٩ - ٧ رابطه آن حضرت با برادرش جعفر

٦. علاقه حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام به برادرش حسين‌

حسين پسر حضرت امام هادى عليه السّلام يگانه دوران، و از ميان مردان استثنايى عقل بشرى، ميوه رسيده‌اى از ثمرات درخت تناور اسلام بوده است، وى به والايى ادب، وسعت اخلاق و بسيارى دانش ممتاز بوده است. همچنين روابط بسيار مستحكمى با برادر خود حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام داشته و آن دو را به خاطر شباهت اسمى كه به دو جدشان، دو ريحانه رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله امام حسن و امام حسين عليهما السّلام داشتند به لقب سبطين مى‌خواندند.

اين نامگذارى در دوره‌اى كه آن بزرگواران در آن مى‌زيسته‌اند بسيار مشهور شده بود، ابو هاشم روايت مى‌كند: «من سوار اسب شده و اين آيه را كه معمولا در هنگام سوارى بايد خواند قرائت كردم: سُبْحانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنا هذا وَ ما كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ؛ پاك است كسى كه اين را براى ما رام كرد و [گرنه‌] ما را ياراى [رام ساختن‌] آن‌ها نبود» يكى از سبطين اين كلام را از من شنيد، و گفت: تو در هنگام سوارى [تنها] به اين كار مأمور نشده‌اى، بلكه مأمور شده‌اى [كه‌] چون بر روى مركب قرار گرفتى نعمت پروردگار خود را به ياد آورى»[١].

٧. رابطه آن حضرت با برادرش جعفر

ما به روايت خاصى كه براى ما نوع روابط حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام را قبل از امامت با برادرش جعفر روشن كند دست نيافته‌ايم. اما رواياتى كه در اين باب وارد شده است بر اين مطلب دلالت دارد كه جعفر از

[١] . سفينة البحار ١/ ٢٩٥، البته مراد آن بزرگوار عمل به مضمون آيه فوق مى‌باشد ر. ك سوره زخرف/ ١٢ و ١٣.