پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٧٣ - نمازگزاردن بر جنازه حضرت امام عسكرى عليه السلام

نمازگزاردن بر جنازه حضرت امام عسكرى عليه السّلام‌

شهادت حضرت امام عسكرى عليه السّلام بازتاب بزرگى در سامرا داشت؛ آنجا كه همه مغازه‌ها تعطيل شده و عموم و خصوص مردم به سرعت و عجله به خانه امام ريختند، احمد بن عبيد اللّه در روايتى آن روز بزرگ را اين‌گونه توصيف مى‌كند: هنگامى كه خبر وفات آن حضرت منتشر گرديد شهر سامرا به خود لرزيد و از همه جا اين ضجّه بلند شد كه ابن الرّضا از دنيا رفته است‌[١]، بازارها تعطيل و درب دكّان‌ها بسته شد. بنى هاشم، كاتبان، فرماندهان، قاضيان، معدّلان و ساير مردم براى حضور در تشييع جنازه آن حضرت سوار شدند و شهر سامرا شبيه به عرصه محشر شده بود[٢].

پس از اين‌كه جنازه حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام تجهيز يعنى غسل و كفن گرديد، خادم آن حضرت عقيد خارج شد و جعفر بن على را صدا زده گفت: مولاى من، برادر شما كفن شد، پس برخيز و بر او نماز بخوان. جعفر بن على و به همراه او شيعيان كه پيشاپيش آنان عثمان بن سعيد عمرى كه يكى از وكيلان امام عسكرى عليه السّلام (و بعدها وكيل حضرت حجّت عليه السّلام) بود، داخل شدند.

هنگامى كه وارد خانه شدند ديدند حسن بن على- صلوات اللّه عليه- كفن شده در تابوت قرار گرفته است، جعفر بن على جلو رفت تا بر آن حضرت نماز بخواند. هنگامى كه خواست تكبير بگويد پسر بچّه‌اى كه صورتش كمى گندمگون و موهايش مجعّد و دندان‌هايش فاصله‌دار بود، خارج شده، رداى جعفر را گرفت و به او گفت: اى عمو، من براى نماز خواندن بر پدرم سزاوارترم. جعفر

[١] . كمال الدّين ١/ ٤٣.

[٢] . الفصول المهمّه/ ٢٧١.