پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢١ - بخش نخست حضرت امام عسكرى عليه السلام در يك نگاه

توانايى راه رفتن نداشت و كسى هم نمى‌توانست خود را در ميان آن جمعيت وارد نمايد. هنگامى كه امام عليه السّلام وارد خيابان شدند صداها خوابيد و در هنگام ورود و خروج از دار الخلافه مردم براى آن حضرت راه باز كردند»

حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام در تمامى طول زندگى حتى در زمانى كه در زندان حكومت عبّاسى قرار داشته دو نفر از افراد شرور مأمور نگهدارى از آن حضرت بودند، همواره در عبادت و بندگى خدا سخت‌كوش بودند، به گونه‌اى كه با رفتار و كردار خود توانستند تغييرى اساسى در زندگى و روش آن دو مرد شرور ايجاد كنند؛ چندان‌كه آن دو تن از نظر عبادت و نماز به درجه بالايى دست يافتند. آن حضرت هنگامى كه به آن دو مرد نگاه مى‌كردند اندام آن‌ها به لرزه مى‌آمد و ترسى در دل آن‌ها حاصل مى‌شد كه توانايى غلبه بر آن را نداشتند.

حكومت عبّاسى حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام را دائما تحت تعقيب و مراقبت كامل قرار داده، با جاسوسان متعدّد ايشان را محاصره كرده بود. اين جاسوسان همه تحرّكات امام حسن عسكرى عليه السّلام را تحت نظر داشتند تا بدين وسيله بتوانند فعاليت‌هاى علمى و سياسى آن حضرت را مختل كرده، آن حضرت را از پرداختن به رهبرى در ميان طبقات جامعه باز دارند.

به همين سبب بود كه حضرت امام حسن عسكرى همچون پدران بزرگوار خود عليهم السّلام همواره به كارهاى سرى و مخفيانه اهميت خاصى مى‌دادند.

مضافا بر اين‌كه ايشان در تحكيم سازمان وكلا نيز تلاش مى‌نمودند تا بدين وسيله در چنان شرايط دشوارى بتوانند مسئوليت رهبرى خود را به شكل كامل ادا نمايند. در نتيجه همين فعاليت‌ها بود كه آن حضرت موفّق شد همه تلاش‌هاى دشمنان را در راه نابود كردن نام و راه اهل بيت عليهم السّلام به شكست و