پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٤٣ - ٢ امام حسن عسكرى عليه السلام و فرقه مفوضه
مرا فدايت كند. من اين گروه ممطوره (بارانخورده) را شناختهام. آيا در قنوت نمازم آنان را لعن نمايم؟ آن حضرت در پاسخ نوشتند:
آرى، در قنوت نمازت بر آنها لعن و نفرين بفرست[١].
٢. امام حسن عسكرى عليه السّلام و فرقه مفوّضه
مفوّضه گروهى بودند كه عقيده داشتند خداوند متعال حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و اله را آفريده و خلق همه دنيا را به او واگذار نموده است، و حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و اله خالق دنيا و آنچه در آن است مىباشد. همچنين گروهى از ايشان نيز همين مطلب را درباره حضرت على عليه السّلام[٢] و ائمّه پس از او عليهم السّلام معتقد بودند. از ادريس بن زياد كفرتوثايى روايت است كه گفت: من درباره اهل بيت عليهم السّلام سخنان بزرگى مىگفتم (درباره آنان معتقد به غلو بودم). روزى براى ديدار حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام به سامرا و منطقه عسكر رفتم. من در حالى وارد شدم كه آثار و گرد و غبار سفر بر من نمودار بود. بنابراين خود را به حمّامى رساندم اما در كنار در حمّام، خواب بر من غلبه كرد. ناگاه متوجه شدم كه امام عسكرى عليه السّلام با چوبدست خود به من مىزند و من از خواب بيدار شده آن حضرت را شناختم. كه سوار بود و غلامان اطرافش را گرفته بودند. سپس برخاسته و همچنانكه آن حضرت سوار بر مركب بود به بوسيدن پا و ران آن حضرت پرداختم. اوّلين كلامى كه آن حضرت به من فرمودند اين بود: «اى ادريس، بَلْ عِبادٌ مُكْرَمُونَ* لا يَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ»؛ بلكه [آنان] بندگانى ارجمندند* كه در سخن بر او پيشى نمىگيرند، و خود به دستور او كار مىكنند[٣].
[١] . رجال كشّى/ ٤٦٠/ ٨٧٥ و ٤٦١/ ٨٧٩ و به نقل از آن بحار الانوار.
[٢] . ر. ك معجم الفرق الاسلاميه/ ٢٣٥.
[٣] . انبيا/ ٢٦- ٢٧.