پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٦٣ - اول تفسير

كارى بزند كه اعتبار قرآن كريم را از بين برده و جنبه‌هاى از جنبه‌هاى اعجاز آن را باطل نمايد.

اين اقدام كندى، همچنين اقدام منطقى امام عليه السّلام براى بازداشتن وى از به عمل درآوردن اين نيت، دليل بر شدت اهتمام آن حضرت به قرآن در آن شرايط و تأثيرگذارى آن حضرت در زندگى فكرى و اجتماعى مردم آن جامعه مى‌باشد. از همين ماجرا نيز مى‌توان ميزان اهميت فعاليت‌هاى تفسيرى دانشمندان را از طريق حمل علوم قرآن كريم در اظهار عظمت امت اسلام دريافت. پس طبيعى است كه حضرت امام عسكرى عليه السّلام اين جنبه از دانش امت اسلام را با بهره‌مند كردن امت اسلام از دانشى كه تنها آن حضرت و پدران بزرگوارش از آن برخوردار بودند محكم نمايد، چراكه آنان بعد از رسول خدا در ميان اين امت و بلكه در همه عالم معدن علم و دانش بوده‌اند. آنان اهل بيت وحى مى‌باشند، چراكه قرآن در خاندانشان نازل شده است. پس آنان به آنچه در اين خانه مى‌گذرد از ديگران آگاهترند، همه دانشمندان، در شناخت و آشنايى با دانش قرآن، پيرو و ريزه‌خوار خوان بابركت ايشان‌اند، اين حقيقتى است كه موافق و مخالف به آن اعتراف دارند و سيره و روش عملى آنان از امير المؤمنين على بن ابى طالب عليه السّلام گرفته تا حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام شاهد صادقى بر اين مدّعا مى‌باشد[١].

نمونه‌هايى از ميراث تفسيرى امام حسن عسكرى عليه السّلام‌

١- راوى مورد اعتماد امين، ابو هاشم جعفرى كه از نخبگان اصحاب امام عسكرى عليه السّلام بوده است گويد: من در نزد آن حضرت بودم و در رابطه با اين آيه‌

[١] . ر. ك مقدّمه اين ابى الحديد بر شرح نهج البلاغه، مطالب مربوط به امام على عليه السّلام و علوم قرآن كريم.