پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٢٣ - ج - روايات امام هادى عليه السلام درباره امامت امام عسكرى عليه السلام

خدا را به جاى آورده و آيه استرجاع بر زبان جارى نموده و فرمودند: «الحمد للّه ربّ العالمين و أنا أسأل اللّه تمام نعمه لنا فيك و إنّا للّه و إنّا إليه راجعون»

الحمد للّه ربّ العالمين‌

من از خداوند متعال مى‌خوانم تا نعمت خود را درباره تو بر ما تمام نمايد و انّا للّه و انّا اليه راجعون، در اين هنگام مردم [كه آن حضرت را تا آن روز نمى‌شناختند] درباره آن حضرت سؤال نمودند. گفته شد: اين پسر امام هادى، حسن است، و مردم در آن روز عمر آن حضرت را حدود بيست سال يا بيشتر تخمين مى‌زدند، راوى گويد: ما در آن روز او را شناخته و دانستيم كه امام هادى عليه السّلام به امامت او اشاره كرده و وى را به جاى خود نشانده است.

در روايت نهم كه از محمّد بن يحيى بن درياب روايت شده است اين گونه آمده كه گفت: من بعد از وفات ابو جعفر بر حضرت امام هادى عليه السّلام وارد شدم و آن حضرت را به جهت اين مصيبت سرسلامتى دادم. ابو محمّد عليه السّلام نيز در آنجا حاضر و نشسته بود. ابو محمّد گريست. حضرت امام هادى عليه السّلام رو به وى كرده و فرمودند: خداوند تبارك و تعالى تو را جانشين او قرار داده است، پس شكر خدا را به جاى آور.

٥. دو روايت دهم و يازدهم تصريح به امامت حضرت ابو محمّد امام حسن عسكرى عليه السّلام دارند و بعد از وفات برادرش ابو جعفر محمّد بن على صادر شده‌اند. روايت دهم را ابو هاشم جعفرى روايت مى‌كند. آنجا كه گويد:

من بعد از وفات ابو جعفر فرزند حضرت امام هادى عليه السّلام در نزد آن حضرت بودم و در دل فكرى داشتم كه مى‌خواستم آن را به عرض ايشان برسانم و آن اين بود كه گويا ابا جعفر و ابا محمّد در اين زمان مانند حضرت موسى بن جعفر و اسماعيل پسران حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام بوده و قضيه آن‌ها شبيه به قضيه آن دو نفر شده است. چراكه ابو محمّد كسى بود كه همه اميد داشتند بعد از