پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٠٦ - سيره نبوى در ميراث امام عسكرى عليه السلام

ايمان نخواهيم آورد مگر اين‌كه برخيزى و همچون مردم بر روى زمين راه بروى يا به تو ايمان نمى‌آوريم مگر اين‌كه مانند مردم غذا بخورى.

و اما درباره اين‌كه گفتى: « [بايد] براى تو باغى از درختان خرما و انگور باشد كه از آن بخورى و به ما نيز بخورانى و آشكارا از ميان آن‌ها جويبارها روان سازى»، آيا تو و يارانت باغ‌هايى از درختان خرما و انگور در طائف نداريد كه از آن مى‌خوريد و به ديگران مى‌خورانيد و در ميان آن باغ‌ها نهرها و چشمه‌ها جارى مى‌كنيد؟ آيا شما با اين كارها پيامبر شده‌ايد؟ وى پاسخ داد: نه.

پيامبر اكرم فرمودند: شما را چه مى‌شود كه به رسول خدا كارهايى پيشنهاد مى‌كنيد كه اگر مطابق آن‌ها عمل كند دليلى بر صدق مدّعاى او نخواهد بود، بلكه اگر پيامبر، اين كارها را انجام بدهد، دليل بر كذب و دروغگويى او خواهد بود، چراكه او به برهانى استدلال كرده كه در واقع دليل و برهان نبوده، براى گول زدن مردمان نادان و كم‌خرد به كار مى‌آيد، البته فرستاده پروردگار عالميان بسيار بالاتر و برتر از اين است كه دست به چنين كارى بزند.

سپس پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله فرمودند: اى عبد اللّه، و اما اين‌كه گفته‌اى «يا چنانكه ادعا مى‌كنى، آسمان را پاره‌پاره بر [سر] ما فرو اندازى» كه خود گفته‌اى: «و اگر پاره‌سنگى را در حال سقوط از آسمان ببينند مى‌گويند: ابرى متراكم است»، پس اگر آسمان بر تو نازل شود هلاك خواهيد شد و خواهيد مرد و تو با اين كلام مى‌خواهى كه فرستاده خدا تو را هلاك نمايد و بكشد و رسول و فرستاده پروردگار عالميان مهربانتر از اين است. او تو را هلاك نمى‌كند بلكه حجّت و برهان خدا را بر تو اقامه مى‌نمايد و دليل و برهان خداوند تنها در اختيار پيامبر او بوده و برحسب پيشنهاد بندگان نخواهد بود، چراكه بندگان به آنچه صلاح آن‌ها در آن بوده و جايز است يا آنچه را كه از آن فساد برمى‌خيزد و جايز نيست‌