پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٦٤ - ١ كودكى برجسته

زندان و تبعيد و مراقبت دائم مى‌زد كه در طول تاريخ بشريت ابزار كار همه حكومت‌هاى ستمگر است.

١. كودكى برجسته‌

روايت شده است كه كسى از كنار حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام كه در سن طفوليت بوده و در كنار ساير كودكان ايستاده بود گذشت و او را گريان يافت. آن شخص خيال كرد كه اين پسر بچه از حسرت آنچه ديگر بچه‌ها دارند مى‌گريد و به همين دليل است كه در بازى آن‌ها شركت نمى‌كند. به همين خاطر به او گفت: مى‌خواهى براى تو هم چيزى بخرم تا با آن بازى كنى؟

حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام رو به آن مرد كرده و فرمودند: نه، ما براى بازى كردن آفريده نشده‌ايم.

آن مرد مبهوت شده و به آن حضرت عرضه داشت: پس براى چه خلق شده‌ايم؟ حضرت امام عسكرى عليه السّلام در جواب او فرمودند: براى دانش و عبادت.

آن مرد از آن حضرت پرسيد از كجا اين حرف را مى‌گويى؟ آن حضرت در پاسخ او فرمودند: «از كلام خداوند متعال كه مى‌فرمايد: أَ فَحَسِبْتُمْ أَنَّما خَلَقْناكُمْ عَبَثاً؛ آيا پنداشتيد كه شما را بيهوده آفريده‌ايم؟.

آن مرد مات و مبهوت و حيرت‌زده ماند و خطاب به آن حضرت گفت: تو كودكى كوچك و بيگناهى، اما تو را چه مى‌شود [و از چه چيز هراسانى‌]؟!!

حضرت امام عسكرى عليه السّلام در پاسخ او فرمودند:

از من دور شو. من مادر خود را ديده‌ام كه با هيزم‌هاى درشت آتش درست مى‌كرد.

اما آتش جز با هيزم‌هاى كوچك برافروخته نمى‌شد، و من مى‌ترسم كه از هيزم‌هاى كوچك جهنّم باشم‌[١].

[١] . حياة الامام الحسن العسكرى/ ٢٢- ٢٣ به نقل از جوهرة الكلام فى مدح السّادة الاعلام/ ١٥٥.