پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٦٥ - ٢ عصر حضرت امام هادى عليه السلام

و از محمّد بن عبد اللّه روايت شده است كه گفت: حضرت امام حسن عسكرى در سن كودكى در چاه آبى سقوط كردند. حضرت امام هادى عليه السّلام در حال نماز بوده و زنان فرياد مى‌كردند. هنگامى كه امام هادى عليه السّلام از نماز فارغ شدند فرمودند: اشكالى ندارد. ناگاه ديدند كه آب چاه آنقدر بالا آمد تا به دهانه چاه رسيد و حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام را ديدند كه بر بالاى آب بوده و با آب بازى مى‌كند[١].

٢. عصر حضرت امام هادى عليه السّلام‌

حضرت امام هادى عليه السّلام در مدت امامت خويش با پنج تن از خلفاى بنى عبّاس هم‌زمان بوده است. معتصم از سال ٢٢٠ تا ٢٣٢ ه ق، متوكّل از سال ٢٣٢ تا ٢٤٧ ه ق كه در آن سال به دست تركان كشته شد و پس از او منتصر به خلافت روى كار آمد كه مدت خلافت او شش ماه و دو روز بيشتر نبود، سپس مستعين از سال ٢٤٨ تا ٢٥٢ ه ق و بيشتر مدت خلافت معتزّ عبّاسى كه از ٢٥٢ تا ٢٥٥ هجرى به طول انجاميد، چراكه شهادت حضرت امام هادى عليه السّلام در سال ٢٥٤ هجرى واقع گرديده است‌[٢]، و در همين سال بود كه حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام عهده‌دار مسئوليت امامت گرديد.

شرايطى كه دولت عبّاسى خصوصا بعد از به خلافت رسيدن متوكّل با آن روبرو بود به راستى شرايط سختى بود و اين شرايط از نشانه‌هاى ضعف آن دولت به شمار آمده و سرآغازى بر انحلال و فروپاشى اين دولت به حساب مى‌آيد، جنگ‌هاى داخلى و خارجى از يك سو و نزاع و جدال بين فرزندان‌

[١] . الخرائج و الجرائح ١/ ٤٥١/ ٣٦ و به نقل از آن بحار الانوار ٥٠/ ٢٧٤.

[٢] . تاريخ طبرى/ ٧ رويدادهاى سال ٢٣٤ و سال ٢٥٤ ه ق.