پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٥٨ - سياست مهتدى در برابر مخالفان

مى‌توان از خلال اين‌روايت بر گستردگى پايگاه مردمى حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام و ارتباط آن حضرت با مردم و عمق پيوندهايى كه آن حضرت را به آنان متصل مى‌نمود به خوبى استدلال كرد. آن حضرت همواره در جستجوى نيازهاى آنان بوده و به صورت مستقيم يا غير مستقيم در برآوردن حاجات آنان همكارى و كمك مى‌نموده است، همچنين مى‌توان از اين‌روايت به خوبى دريافت كه بعضى از اصحاب آن حضرت در شهرهاى مختلف روابطى با واليان و مديران امور داشته و در عملكرد آنان تأثيرگذار بوده‌اند، اخبار شيعيان نيز همواره به صورت دست اوّل به آن حضرت مى‌رسيده است، آن حضرت نيز سعى در دور كردن شيعيان از افتادن در دام‌هاى هيأت حاكم داشته است، همچنان‌كه در قصّه سيف بن ليث مصرى كاملا مشهود است.

ج- به زندان افتادن حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام: مهتدى عبّاسى دريافت كه از طريق تهديد و تبعيد و مصادره اموال، نمى‌تواند فعاليت‌هاى امام عليه السّلام و شيعيان و گسترش دامنه حركت آنان را محدود كند، چراكه تعليمات حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام و مراقبت دائم آن حضرت از شيعيانش اقدامات حكومت عبّاسى را خنثى مى‌نمود. اين بود كه چاره‌اى جز به زندان انداختن حضرت امام عليه السّلام و سخت گرفتن كار بر آن حضرت در زندان نديد، و صالح بن وصيف را به‌عنوان زندان‌بان آن حضرت گمارد؛ همان كسى كه مهتدى، موسى بن بغاى ترك را براى قتل وى مأمور كرده بود. از ابتداى دستگيرى حضرت امام عسكرى عليه السّلام عبّاسيان به نزد صالح آمده و به او گفتند: كار را بر وى سخت بگير و با او به هيچ وجه مدارا نكن.