پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٠٨ - سيره نبوى در ميراث امام عسكرى عليه السلام

كه نه مى‌بينند و نه مى‌شنوند و نه مى‌دانند و نه به شما يا هيچ‌كس ديگرى ضرر يا نفعى مى‌رسانند.

اى عبد اللّه، آيا تو داراى زمين‌هاى زراعى و باغ‌هايى در طائف و املاك و مستغلّاتى در مكّه نيستى، و آيا كسانى از جانب تو به امر نگهدارى آن باغ‌ها و زراعت‌ها و مستقلّات گمارده نشده‌اند؟

عبد اللّه پاسخ داد: چرا.

آن حضرت فرمودند: آيا تو خود شخصا به همه امور آن‌ها رسيدگى نموده و همه دستورات را خود به آن‌ها مى‌دهى يا فرستادگانى بين تو و آنان وجود دارد؟

وى پاسخ داد: بلى، فرستادگانى هستند.

پيامبر اكرم فرمودند: آيا اگر كسانى كه در باغ و بستان و املاك تو كار مى‌كنند به فرستادگان تو بگويند: «ما شما را در ادعاى نمايندگى عبد اللّه بن ابى امية تصديق نمى‌كنيم مگر اين‌كه خود عبد اللّه بن ابى اميّه را بياوريد تا ما او را ببينيم و آنچه را كه شما از قول او مى‌گوييد شفاها از خود او بشنويم»، تو اين عمل آنان را صحيح مى‌دانى و به آنان جواز چنين كارى را مى‌دهى؟

عبد اللّه پاسخ داد: نه.

آن حضرت فرمودند: در اين صورت چه كارى بر فرستادگان تو واجب است؟ آيا بر آنان لازم نمى‌آيد كه براى كارگران باغ علامت صحيحى از جانب تو بياورند كه آن‌ها را به صدق گفتار فرستادگان رهنمون گشته و آنان را وادار به تصديق نمايد؟

عبد اللّه پاسخ داد: آرى.

آن حضرت فرمودند: آيا اگر فرستاده تو هنگامى كه اين سخن را از آنان‌