پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١١٣ - ب - روايات رسيده از ائمه معصومين عليهم السلام

٣. روايتى از حضرت امام باقر عليه السّلام: از ورد بن كميت، از پدرش كميت بن ابى المستهل روايت مى‌كند كه گفت: بر سيّد و مولاى خود حضرت ابو جعفر محمّد بن على باقر عليهما السّلام داخل شدم و عرضه داشتم: اى فرزند رسول خدا، من درباره شما اهل بيت چند بيت شعر سروده‌ام. آيا اجازه مى‌دهيد من آن شعرها را براى شما بخوانم؟ آن حضرت به من اجازه داد و من شروع به خواندن كردم:

«روزگار مرا خنداند و گريانيد چراكه روزگار داراى تغييرات و رنگ‌هاى مختلف است»

«اما گريه من به خاطر آن نه تنى است كه در صحراى طفّ مورد خيانت قرار گرفتند و همگى كشته شده و در كفن‌ها پيچيده شدند»[١].

امام باقر عليه السّلام با شنيدن اين اشعار گريسته و فرمودند: «خداوندا گناه گذشته و آينده كميت را ببخش».

و هنگامى كه به اين بيت از شعر رسيدم كه:

«كى خواهد آمد روزى كه حق در ميان شما قيام كند و كى خواهد آمد روزى كه مهدى دوم شما به پا خيزد»[٢].

آن حضرت فرمودند: «ان شاء اللّه خيلى سريع خواهد بود، سپس فرمودند:

اى ابا المستهل، همانا كه قائم ما نهمين فرزند از فرزندان حسين عليه السّلام مى‌باشد. چراكه ائمّه بعد

[١] .

[٢] .