پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٩٨ - ١ حضرت امام حسن عسكرى عليه السلام و ثنويه

٣. روبرو شدن با فرقه‌هاى منحرف‌

پس از وفات رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله مسلمانان با يكديگر اختلاف كرده و به دو فرقه تقسيم شدند. گروهى در مقابل روايات و نصوصى كه از آن حضرت وارد شده بود دست به اجتهاد و تحليل زدند و گروهى ديگر به روايات و شيوه عملى آن حضرت و موضع‌گيرى‌هايش پاى‌بند شده و عمل خود را مطابق آن ساختند.

و پيدا است كه در امتداد تاريخ دولت اسلام هر فرقه‌اى به فرع‌هاى مختلف تقسيم شده و فرقه‌هاى متعددى چون مرجئه و معتزله و خوارج كه بعد از قضيه حكميت در جنگ صفّين و در زمان حكومت علوى به وقوع پيوست، سربرآوردند.

ائمّه اطهار عليهم السّلام، پدران حضرت عسكرى عليه السّلام، به‌عنوان حاميان رسالت و عقيده اسلامى هركدام در زمانه خود در برابر اين فرقه‌هاى گمراه‌كننده ايستادگى نمودند. هر امامى نيز موضع‌گيرى خاص خود را با هريك از اين فرقه‌ها داشت، كه بيم آن مى‌رفت انحرافاتش امت مسلمان را نيز منحرف نمايد.

اينك به دو نمونه از روبرويى امام عليه السّلام با فرقه‌هاى منحرفى كه در مدت امامت خود با آن هم‌عصر و هم‌دوره بوده است توجّه كنيد:

١. حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام و ثنويه‌

از فرقه‌هايى كه در زمان امام عسكرى عليه السّلام موجود بوده فرقه ثنويه است.

آنان كسانى هستند كه دوگانه‌پرست بوده، به همراه خداوند قديم، به قديم‌