مسأله ٢٣٩٥- اگر زنى را عقد كند و با او نزدكى نمايد، دختر و نوه دخترى و پسرى آن زن هر چه پائين روند، چه در وقت عقد باشند يا بعداً به دنيا بيايند، به آن مرد محرم مى‌شوند.

مسأله ٢٣٩٦- اگر با زنى كه براى خود عقد كرده نزديكى نكرده باشد، تا وقتى كه آن زن در عقد او است- بنابر احتياط واجب- با دختر او ازدواج نكند.

مسأله ٢٣٩٧- عمّه و خاله پدر، و عمّه و خاله پدرِ پدر، و عمّه و خاله مادر، و عمّه و خاله مادرِ مادر هرچه بالا روند به انسان محرمند.

مسأله ٢٣٩٨- پدر و جدّ شوهر هرچه بالا روند، و پسر و نوه پسرى و دخترى او هرچه پائين آيند، چه در موقع عقد باشند يا بعداً به دنيا بيايند، به زن او محرم هستند.

مسأله ٢٣٩٩- اگر زنى را براى خود عقد كند، دائمه باشد يا صيغه، تا وقتى كه آن زن در عقد او است نمى‌تواند با خواهر آن زن ازدواج نمايد.

مسأله ٢٤٠٠- اگر زن خود را به ترتيبى كه در كتاب طلاق گفته مى‌شود، طلاق رجعى دهد، در بين عدّه نمى‌تواند خواهر او را عقد نمايد، ولى در عدّه طلاق بائن مى‌تواند با خواهر او ازدواج نمايد، و در عدّه متعه احتياط واجب آن است كه ازدواج نكند.

مسأله ٢٤٠١- انسان نمى‌تواند بدون اجازه زن خود با خواهر زاده و برادر زاده او ازدواج كند، ولى اگر بدون اجازه زنش آنان را عقد نمايد و بعداً زن اجازه نمايد اشكال ندارد.

مسأله ٢٤٠٢- اگر زن بفهمد شوهرش برادرزاده يا خواهر زاده او را عقد كرده و حرفى نزند، چنانچه بعداً رضايت ندهد، عقد آنان باطل است.

مسأله ٢٤٠٣- اگر انسان پيش از آنكه دختر خاله خود را بگيرد، با مادر آن زنا كند، ديگر نمى‌تواند با آن ازدواج نمايد، و بنابر احتياط واجب دختر عمّه نيز اين حكم را دارد.

مسأله ٢٤٠٤- اگر با دختر عمّه يا دختر خاله خود ازدواج نمايد و پيش از آنكه با آنان نزديكى كند با مادرشان زنا نمايد، احتياط مستحب آن است كه از ايشان به طلاق دادن جدا شود، و امّا اگر زناكردن با مادرشان پس از نزديكى با خودشان باشد، موجب جدائى آنها نمى‌شود.

مسأله ٢٤٠٥- اگر با زنى غير از عمّه و خاله خود زنا كند، اولى آن است كه با دختر او ازدواج‌