رساله توضيح المسائل - التبريزي، الميرزا جواد - الصفحة ١٦٧ - قيام (ايستادن)
مسأله ٩٧٨- اگر در بين نماز از ايستادن عاجز شود بايد بنشيند، و اگر از نشستن هم عاجز شود بايد بخوابد، ولى تا بدنش آرام نگرفته بايد چيزى از ذكرهاى واجب را نگويد.
مسأله ٩٧٩- تا انسان مىتواند ايستاده نماز بخواند، نبايد بنشيند، مثلا كسى كه در موقع ايستادن، بدنش حركت مىكند، يا مجبور است به چيزى تكيه دهد، يا بدنش را مختصرى كج كند، بايد به هر طور كه مىتواند ايستاده نماز بخواند، ولى اگر به هيچ قسم نتواند بايستد، بايد راست بنشيند و نشسته نماز بخواند.
مسأله ٩٨٠- تا انسان مىتواند بنشيند نبايد خوابيده نماز بخواند، و اگر نتواند راست بنشيند بايد هر طور كه مىتواند بنشيند، و اگر به هيچ قسم نمىتواند بنشيند بايد طورى كه در احكام قبله گفته شد به پهلوى راست بخوابد، و اگر نمىتواند، به پهلوى چپ بخوابد، و اگر آن هم ممكن نيست، به پشت بخوابد به طورى كه كف پاهاى او رو به قبله باشد.
مسأله ٩٨١- كسى كه نشسته نماز مىخواند، اگر بعد از خواندن حمد و سوره بتواند بايستد و ركوع را ايستاده بجاآورد، بايد بايستد و از حال ايستاده به ركوع رود، و اگر نتواند بايد ركوع را هم نشسته بجاآورد.
مسأله ٩٨٢- كسى كه خوابيده نماز مىخواند، اگر در بين نماز بتواند بنشيند بايد مقدارى را كه مىتواند، نشسته بخواند. و نيز اگر مىتواند بايستد بايد مقدارى را كه مىتواند، ايستاده بخواند، ولى تا بدنش آرام نگرفته بايد چيزى از اذكار واجب را نخواند.
مسأله ٩٨٣- كسى كه نشسته نماز مىخواند اگر در بين نماز بتواند بايستد، بايد مقدارى را كه مىتواند، ايستاده بخواند، ولى تا بدنش آرام نگرفته، بايد چيزى از ذكرهاى واجب را نخواند.
مسأله ٩٨٤- كسى كه مىتواند بايستد اگر بترسد كه بواسطه ايستادن، مريض شود يا ضررى به او برسد، مىتواند نشسته نماز بخواند، و اگر از نشستن هم بترسد، مىتواند خوابيده نماز بخواند.
مسأله ٩٨٥- اگر انسان احتمال بدهد كه تا آخر وقت بتواند ايستاده نماز بخواند، بهتر است نماز را تأخير بيندازد. پس اگر نتوانست بايستد، در آخر وقت مطابق وظيفهاش نماز را بجاآورد، و در صورتى كه اول وقت نماز را خوانده و در آخر وقت قدرت بر ايستادن حاصل نمود بايد نماز را دوباره بجاآورد.