متافيزيك از نظر رئاليزم - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٠٩ - ماديها چه ميگويند؟

خداوند است (دقّت شود).

همانطوريكه سابقا گفتيم خداشناسان هيچگاه منكر علّيّت و سببيّت ماديّات نيستند اسباب و علل طبيعى و تأثير آنها را قبول دارند ولى آنها دو مطلب ديگر را درين جا علاوه و اضافه ميكنند.

اول اينكه اين حوادث مادّى بايد بعلّت غير مادى منتهى شود تا دور و تسلسل لازم نيايد.

دوم اينكه در عرض علل مادى تأثير آفريدگار جهان نيز محقّق است و منافاتى بين علل مادى و معنوى نيست (دقّت شود).

حالا كه سستى كلام مادّيها و ضعف شبهات آن‌ها بر خواننده آشكار شد باين آيه‌ى مباركه‌ى قرآن كه واقعا معجزه است توجه كنيد:

وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يُجادِلُ فِي اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَ لا هُدىً وَ لا كِتابٍ مُنِيرٍ از مردم كسانى هستند كه بدون علم و هدايت و كتاب روشنائى دهنده درباره خدا مجادله ميكنند.

آرى مطلب چنين است كه قرآن ميفرمايد، ماديّين پس از چهارده قرن هم نتوانستند كفر و الحاد خود را روى دليل و منطق استوار سازند، بلكه در تاريكيهاى جهالت و غفلت و عناد خود گمراهند وَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَوْلِياؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُماتِ أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ‌[١].

[١] آنانيكه كافر شده‌اند اولياى آنها طاغوت( طغيان كننده است) كه آنها را از روشنائى( حقيقت) به تاريكيهاى( توهّم و گمراهى و بيراهى و بدبينى) بيرون ميبرد، همين كفار در آتش جاويدانند.