متافيزيك از نظر رئاليزم - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤ - پيشگفتار

آفريدگار مهربان من.

من با تمام هستى خود ترا حمد و ثنا ميگويم و از اقرار بعجز خود از معرفت ذات و صفات و از اداء شكر نعمتهاى تو لذت ميبرم:

اى خداى عالم مجردات و جهان ماديّات.

درود نامحدود خود را بر روان‌هاى مطهره و مقدّسه انبياء، گرامى و هاديان خلق خود بويژه بر روح اطهر و اقدس سردار انبياء منجى عالم بشريت واسطه فيض خود خاتم المرسلين قائد عظيم‌الشأن اسلامى حضرت پيامبر بزرگوار و ائمه عترت و ياران شايسته او بفرست.

پروردگارا:

تو ميدانى كه من از نوشتن اين رساله نفع مادى را در نظر ندارم بلكه هدف من راهنمائى روشنفكران عزير كشور ميباشد و آرزوى بزرگ من تنوير ذهنيّت نسل جوان به دين آسمانى تو، كه متضمّن خوشبختى ابدى آنانست ميباشد.

غرضم اينست كه جوانان ما بدانند اسلام، اساسى جز علم و فلسفه و حقيقت چيز ديگرى ندارد. و لذا در زندگى خود نبايد فريب شهرت و غرور و مكر بيگانگان را بخورند و از خدا و دين و كمال و حقيقت سعادت محروم مانند.

خداوندا! تو مرا درين راه يارى بفرما، تو دائم الفضل و الاحسان ميباشى.