افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٤٠ - تفسير عاد و باغ به متجانف به إثم

١- گوشت حيوان مرده و بدون تذكيه، «إِلَّا ما ذَكَّيْتُمْ» و شرايط تذكيه بايد از احاديث معتبر به دست آيد؛

٢- خوردن خون چه پاك باشد و چه نجس؛

٣- گوشت خنزير چه زنده باشد و چه مرده نجس است، خوردن گوشت سگ هر چند در قرآن مورد تحريم نيست ولى چون نجاست آن در سنّت ثابت است خوردن گوشت آن حد اقل از جهت حرمت خوردن نجس در سنّت، جايز نيست؛

٤- حيوانى كه موقع ذبح نام غير خدا بر آن برده شود كه يك مصداقى خفى از گوشت مرده است‌[١]

تفسير عاد و باغ به متجانف به إثم‌

در سوره بقره ١٧٣ و سوره مائده ٣، نيز خطاب به خود مكلّفين است ولى در سوره انعام ١٤٧ خطاب به پيامبر است كه به مردم بگويد در آنچه كه بر من وحى شده نمى يابم حرام شده‌اى را بر خورنده مگر اين كه مرده باشد يا خون ريخته شده، يا گوشت خوك كه مؤكّداً پليد است و يا فسقى كه بنام گرفته غير خدا (كشته شده باشد) «قُلْ لا أَجِدُ فِي ما أُوحِيَ إِلَيَّ مُحَرَّماً عَلى‌ طاعِمٍ يَطْعَمُهُ إِلَّا أَنْ يَكُونَ مَيْتَةً أَوْ دَماً مَسْفُوحاً أَوْ لَحْمَ خِنزِيرٍ فَإِنَّهُ رِجْسٌ أَوْ فِسْقاً أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ ...» (الأنعام: ١٤٥)؛ ظاهر اين آيه اين است كه در مطلق غذاهاى خوردنى بدون اختصاص به گوشت حيوانات جز همين چهار چيز حرام، خوردنى ديگر نيست‌[٢] ولى اين مشكله به دو آيه ديگر بر طرف مى‌گردد. والله العالم.

و لذا مى‌شود خون غير از حيوان، اگر يابيده شود (مثلًا ابر خون ببارد ويا بگوييم حرام‌

[١] - اين كه اين آيه مكى است يا مدنى تفاوتى پيدا نمى‌كند؛ زيرا در سوره هاى انعام و بقره و مائده كه مدنى هستند نيز تكرار شده و حصر در همه آيه‌ها است.

[٢] - و ذكراستقسام در سوره مائده مؤكدااين احتمال است.