افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٢٤ - عجب

تطبيق مى‌كنند، ولى دينهاى آسمانى غالباً فاقد قوه مجريه بوده‌اند. و أنبياء حتى براى حفظ وجود خود بحسب ظاهر، قدرتى نداشته اند تا چه رسد براى تطبيق أحكام دين إلهى مشكله اساسى- بنظر اين جانب- اين است كه اولين إنسان اولين پيامبر و نبى بوده و خداوند بر ارسال دين و بعثت أنبياء و رسولان تأكيد داشت و ثواب متابعت كنندگان را بسيار مهم قرار داده است (خلود در نعمتهاى فوق تصور در بهشت)

و مجازات كفار و عقاب متمردين را بسيار فوق‌العاده (عذاب و سوختن مخلد در آتشهاى شديد دوزخ) اعلام كرده است. و عمل‌كردن بقوانين عرفى بشر را خيلى تقبيح فرموده و مجرى آنها را طاغوت دانسته و كفر به طاغوت را در مرتبه إيمان بخود در مرتبه واحده قرار داده است.[١]

تعدد أديان و مذاهب موجب كشته شدن و معلول شدن دهها هزار تن در طول تاريخ بين پيروان أديان باطل و حق شده است.

آيا ضرر هاى دنيوى قاصرين و مقصرين و معاندين دينى و خلود معاندين و مقصرين در دين حق بيشتر است، يا منافع دنيوى وآخروى عاملين به أديان حقه؟

اين سؤال مهم و سر نوشت ساز، هم در كميت و هم در كيفيت اضرار و منافع أديان باطل و حق و مذاهب آنها جاريست. چنانچه منافع مؤمنين كماً وكيفاً تا روز قيامت بيشتر باشد، اشكالى وجود ندارد، ولى چنانچه اضرار كفر و فسق كفار و فساق بيشتر باشد بايد گفت كه فكر ما بحكمت تشريع أديان و ارسال رسل نمى‌رسد و ما در زندان بسيار تنگ احساسات و عواطف إنفعالى خود گرفتاريم و از آنچه كه در علم بى پايان إلهى وجود دارد بى خبريم. و تنها خود او، به إتقان تدبير خود آگاه است.

[١] -« فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى‌ ..» البقرة: ٢٥٦« يُرِيدُونَ أَنْ يَتَحاكَمُوا إِلَى الطَّاغُوتِ وَ قَدْ أُمِرُوا أَنْ يَكْفُرُوا بِهِ ..» النساء: ٦٠