افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١١٤ - دوم شخصيت مسيح در اناجيل
خداى حى هستى.»[١]
- عيسى مىفرمايد: «خدا جهان را اين قدر محبّت نمود كه پسر يگانه خود را داد تا هر كه بر او إيمان آورد هلاك نگردد، بلكه حيات جاودانى يابد.»[٢]
٣- بعضى آيات در انجيل وجود دارد كه درجه مسيح را درحدّ إنسانى ضعيف إيمان واخلاق تنزّل مى دهند از آن جمله:
در انجيل لوقا باب ٧، آيه ٣٧ به بعد آمده است: «ناگهان زنى گنهكار كه در آن شهر بود، چون شنيد كه او (مسيح) در خانه فريسى به غذا نشسته است، شيشه اى از عطر آورد و در پشت سر او گريان ايستاد و شروع كرد به شستن پاهاى او به اشك و خشكانيدن آن ها به موى سر خود و پاهاى وى را بوسيد و آن ها را به عطر تدهين كرد.»[٣]
در خصوص جواب عيسى (ع) به انتقاد شمعون در انجيل لوقا، آمده است:
«به خانه تو آمدم، آب به جهت پاهاى من نياوردى، ولى اين زن پاهاى مرا به اشك ها شست وبه موهاى سر خود آن ها را خشك كرد، مرا نبوسيدى ليكن اين زن از وقتى كه داخل شدم از بوسيدن پاهاى من باز نياستاد.»[٤]
٣- مسيح در اناجيل امر به تسليم مىكند و نه به دفع ظلم و تعدّى.
در انجيل متّى آمده است: «شنيده ايد كه گفته شده است چشمى به چشمى و دندانى به دندانى؟ ليكن من مى گويم: با شرير مقاومت مكنيد، هر كه رخساره راست تو را طپانچه زند، ديگرى را نيز به سوى او بر گردان و اگر كسى خواهد با تو دعوا كند و عباى تو را
[١] . انجيل يوحنّا، ٦٩: ٦.
[٢] انجيل يوحنّا، ١٦: ٣.
[٣] . انجيل لوقا، ٣٧: ٧.
[٤] . انجيل لوقا، ٧، آيه ٤٤ و ٤٥.