افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٧٩ - جن در قرآن

كه قرآن به سوى رشد (و كمال) هدايت مى‌كنند گفتند: إيمان آورديم و با پروردگار خود شريك قرار نمى‌دهيم و مطالبى زيادى را بيان داشتند كه خداوند آنها را در سوره جنّ در جزء ٢٩ قرآن حكايت كرده است كه بيانگر عقل و فكر و إيمان آنان است. و از جمله اين كه: گفته‌اند كه مردانى از إنس به مردانى از جنّ پناه مى بردند[١] ولى مردان «جنّ» بر طغيان و تباهى مردان إنس افزودند!

ما افراد صالح و غير صالح داريم و داراى روشهاى متفاوتى هستيم (و اين امر طبيعى همه انواع عاقل مختار است) مسلمان و كافر داريم مسلمانان ما براه رشد مى روند و منحرفان ما هيزم دوزخند.

١٧- جهنم از كفّار جنّ و إنس پر مى‌شود و اين موضوع حتمى است (هود ١١٩) و (سجده ١٣)

١٨- جنّ ها بخوبى دانسته‌اند كه روز قيامت براى حساب حاضر مى‌شوند (صافات ١٠٨) (و بر خلاف خيال كفّار هيچ نسبتى جز رابطه عمومى خالقيت و مخلوقيت) بين خدا و جنّ وجود ندارد.

١٩- جنّيهاى بد؛ همانند إنسان‌هاى بد، در سينه وسوسه مى‌كنند و بيشتر از وسوسه قدرتى براى گمراهى مكلّفين ندارند.

«قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ، مَلِكِ النَّاسِ، إِلهِ النَّاسِ، مِنْ شَرِّ الْوَسْواسِ الْخَنَّاسِ، الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ، مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ‌ (الناسِ: ١- ٦)

٢٠- حديث صحيح السندى در رجال كشى وجود دارد كه هشام بن حكم از إمام صادق (ع) نقل مى‌كند كه شيطان خود را از شاخ تا ناف، به سه نفر از راويان دروغگو (بنان و

[١] - معلوم مى‌شود جنّ هم مردان و زنانى دارد.