افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٥٤ - اهميت و آثار قرائت قرآن

٧- حضرت امام صادق (عليه السلام) فرمود: هر كه صد آيه (از قرآن) در شب در نمازى بخواند (يعنى در يكى از نمازهايى كه شب مى‌خواند) خداى عزوجل براى او عبادت يك شب را ثبت مى‌كند و هر كس دو صدآيه در غير از نماز بخواند، قرآن در روز قيامت با او خصومت نورزد (و در باره روى بر تافتن از آن شكايت نكند) و هر كه در شبانه روز در نماز روز و شب پانصد آيه بخواند خداى عزوجل براى او در لوح محفوظ يك قنطار حسنه مى‌بنويسد و قنطار هزار و دوصد اوقيه است و اوقيه بزرگتر از كوه احد است.[١]

٨- حضرت امام صادق (عليه السّلام) فرمود: اگر سوره‌ى حمد هفتاد بار بر مرده‌اى خوانده شود و روح به تن او باز گردد، شگفت نيست.[٢]

٩- امام پنجم (عليه السلام) فرمود: قاريان قرآن سه قسمند: كسى كه قرآن را خوانده و آن را سرمايه‌ى خود قرار داده و به وسيله‌ى آن از پادشاهان استفاده كرده و به مردم گردن فرازى نموده و كسى كه قرآن را خوانده و الفاظش را حفظ كرده و به احكامش عمل نكرده و آن را ضايع كرده و كسى كه قرآن را خوانده و داروى تعليمات آن را بر درد دل خود نهاده شب ها را با آن به مناجات گذرانيده و روز خود را با آن به تشنگى و روزه به سر كرده با قرآن به عبادت و عمارت مسجدها پرداخته و از رختخواب راحت خود كناره كرده به آنان خداوند عزيز جبار دفع بلا كند و به آنان از دشمنان انتقام كشد و به آنان از آسمان باران بفرستد، به خدا اين گونه قرآن‌خوانان از كبريت احمر كمياب ترند.[٣]

١٠- امام صادق (عليه السلام) فرمود: كسى كه در هر شب جمعه سوره كهف را قرائت نمايد كفاره گناهان او از اين جمعه تا جمعه‌ى بعد خواهد بود.[٤]

[١] . الكافي( ط- الإسلامية)؛ ج ٢؛ ص ٦٢١.

[٢] . الكافي( ط- الإسلامية)؛ ج ٢؛ ص ٦٢٣.

[٣] ابن بابويه، محمد بن على، الخصال- قم، چاپ: اول، ١٣٦٢ ش. ج ١؛ ص ١٤٢.

[٤] . تهذيب الأحكام( تحقيق خرسان)؛ ج ٣؛ ص ٨.