افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٤٧ - والدين ابراهيم

پدرش بخاطر وعده‌اى بود كه به او داده بود[١] وقتى روشن شد كه او دشمن خدا است از او بيزارى جست، ابراهيم بسيار مهربان و بردبار است.

از اين آيات مطالبى به دست مى‌آيد:

١- إستغفار وطلب آمرزش گناه براى مشركين و كفّار جايز نيست. هرچند از خويشان باشند.

٢- اين تحريم هم در دين ابراهيم بوده و هم در دين اسلام هم بر پيامبران و هم بر مؤمنين و بعيد نيست كه در همه‌ى شرايع چنين بوده باشد.

٣- ابراهيم براى پدر خود إستغفار كرد (و به اين وسيله مى خواست او را به إيمان به خدا نزديك كند) وقتى فهميده شد او دشمن خدا است و بر بت پرستى خود باقى مانده، رابطه خود را با او قطع نمود.

٤- در اين مورد شما از ابراهيم پيروى نكنيد. و براى پدر كافر استغفار ننماييد.

٥- در آيه اول اينجا ابراهيم از خدا طلب مغفرت براى خود و والدين و مؤمنين نموده است.

دانشمندان جواب داده‌اند كه: درآيات ديگركلمه «أب» است و در اين آيه كلمه «والدين»، پس معلوم مى‌شود كه مقصود به أب پدر حقيقى نبوده؛ بلكه عمو يا پدر خوانده‌اش بوده است و لفظ أب مانند والدين كه نصّ در پدر حقيقى است نمى‌باشد و اين قول اين فايده را دارد كه پيامبر از پدر مشرك به دنيا نيامده است كه مشهور إماميه و بعضى از دانشمندان سنى به آن معتقدند.

[١] - البته در خود وعده هم گفته كه اگر إيمان نياوردى من براى تو كارى نمى توانم پس إستغفار تعليقى بوده نه جزمى( وَ ما أَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ شَيْ‌ءٍ