افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٩٢ - رحمت و عذاب

ما حجيت دارد و تا آنجا كه خدا آن را در قرآن خبر داده كه به آن عمل مى‌كند بازهم در رابطه خود با خالق خود آنها را مد نظر مى‌گيريم ولى آنچه را كه ما، در بين خود عمل مى‌كنيم و أنس داريم و حتى گاهى احمقانه بر خدا ايراد مى‌گيريم تا كلام او را تأويل ببريم، اگر دانشمندان بخواهند كه ادّعاى اين فقير را تصديق كنند كه رحمت خدا مطابق مصالح و مفاسد واقعى است نه به آن معنايى كه ما اسيران محيط احساسات مى فهميم نيست به همين زندگى حاضر خود كره زمين توجه كنند كه در مدت حيات آن، چه حوادثى واقع شده و مى‌شود:

١- آتش سوزى هاى مهيب كه موجب تلف و سوختن بچه ها و پيران و ساير إنسان‌ها و حيوانات مى‌شود كه ذره ذره مى سوزند و فرياد مى‌كشند تا مى ميرند و چه مقدار اموال خاكستر مى‌شود.

٢- به همين مقدار إنسان‌ها و حيوانات و اموال در غرق شدن كشتى ها در دريا و سقوط و تصادم هواپيما ها و ماشين هاى سوارى و بارى در زمين از بين مى‌روند.

٣- خشك ساليها و قحطيها در همه قارات خصوصاً در آفريقا كه امروز در تلويزيونها مى بينيم چه اندازه تلفات جانى و مالى را ببار مى‌آورد.

٤- جنگهاى بزرگى كه امروز توسط جهان خواران صورت مى‌گيرد، صد هزار إنسان و حيوان و ميلياردها پول، از قيمت اموال و تخريب ساختمان و مزارع و آلات نظامى تلف مى‌شود و محيط زيست را خراب مى‌كند.

٥- باران نيامدن و يا كم باريدن آن چه مقدار ضرر به إنسان‌ها و حيوانات مى رساند و آنان را به گرسنه‌گى مبتلا مى‌سازد و يا نابود مى‌كنند.

٦- با پيشرفت علم طب حتى در قرن ما، سالانه هزاران جوان و طفل به مرض‌هاى گوناگون تلف مى‌شوند گفته مى‌شود مرض «ايدز» تا كنون دهها ميليون إنسان را نابود كرده‌