افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٥٩ - دو استبعاد مهم در اين جا وجود دارد

رفتن براى آدمى مقدور نيست.

٢- اين همه اتفاقاتى كه در شب معراج واقع شد با طى مسافت صد هزار كيلومتر چگونه در يك شب واقع شده است؟

جواب: پيامبر (ص) بدون وسايل به فضا و آسمانها نرفته است و بوسيله براق سفر فرموده و به زودى در بحث حديثى بر حقيقت پيچيده اين ماشين سريع‌السّير مادى واقف خواهيد شد و به همه آسمانها هم نرفته، قدر متيقّن به آسمان رفته امّا به چه مقدار؟ نه ما آنرا مى‌دانيم و نه إدّعايى در اين مورد داريم، بلى تا سدرة المنتهى پيامبر (ص) صعود و عروج فرموده ولى موقعيت سدرة المنتهى نه از نظر دينى و نه از نظر عقلى و نه از نظر حسى معلوم نيست كه فاصله آن تا كره‌زمين چه قدر است. به هر حال مى‌گويند حد اكثر سرعت چيزى در حدود صد هزار كيلومتر است، و اگر از اين مقدار بيشتر شد جسم به نور تبديل مى‌شود.

معراج مورد مدّعاى مسلمانان از زمين مكّه به مسجد اقصى و از آنجا به آسمان و آنچه كه در بالا اتفاق افتاد و برگشت دوباره رسول اكرم (ص) به سرزمين مكّه، سرعتى بيشتر از مقدار فوق در ثانيه بوده. چه اين إدّعا درست باشد و چه نه، نظريه انشتاين (تبديل جسم به نور به سرعت بيشتر از چهار صد كيلومتر در هر ثانيه) امروز مورد اتّفاق همه صاحب نظران نيست، از صاحب نظران نقل شده كه امواج جاذبه در آن واحد از يك سوى جهان به سوى ديگر آن منتقل مى‌شوند و اثر مى‌گذارند كه نيازى به زمان ندارند، و احتمال دراد منظومه‌هايى وجود داشته باشند كه از مركز جهانى با سرعت مفروضه انشتاين دور مى‌شوند. فرض كنيم سرعتى بالاتر از سرعت نور ثابت نشود، هيچ مشكلى را بوجود نمى‌آورد، خالق جهان علم و قدرت نا محدودى دارد و مى‌تواند صدها شرايطى به وجود آورد و سرعت «براق» را ده يا دهها مرتبه بالاتر ببرد، او خالق طبيعت و قوانين مادّه است، إنسان تازه الفباى مادّه را ياد گرفته و بلافاصله بر خالق خود و جهان إيراد مى‌گيرد، چه كوتاه فكرى!!