افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٠٧ - قرآن شفاء و رحمت است

بلى اگر مراد از باطل بى اثر باشد، در آن جهان باطلى تأثير نرسد، ولى در اين جهان از آغاز تا امروز تا انقراض عالم باطل از حق بيشتر نفوذ دارد و پيروان حق دسته اى كمى بوده اند. والله العالم.

قرآن شفاء و رحمت است‌

«وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ لا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَساراً» (الإسراء: ٨٢) فرو مى فرستيم از قرآن آنچه كه شفاء و رحمت براى مؤمنان است و ستم‌گاران را جز زيان و خسران زياد نمى‌كند.

آيات قرآن اكثراً شفاى دردهاى روحانى و اخلاقى بشر است و رحمت رحيمى او سبب فوز در دنيا و آخرت است.

بلى بعضى از آيات چنين اثرى را ندارد، مثلًا:

١- حروف مقطّعه قرآن.

٢- آيات متشابه قرآن.

٣- آيات مكرره قرآن كه زياد هم است.

٤- آيات مشتمل بر احكامى كه اكثر يا دسته اى از مردم از موضوع آن‌ها بيرون هستند؛ مانند آيات وارد در حج كه در هر دوره براى اكثر مردم شفاء و رحمت نيست؛ زيرا استطاعت مالى ندارند و تنها بر افراد مستطيع واجب است و اين آيات براى همه مؤمنين شفاء و رحمت نيست مگر تقديراً.

٥- آياتى كه در مورد جن وارد شده است.

٦- آياتى كه در مورد سموات سبع وارد شده و مؤمنين عالم و جاهل از شش آسمان قرآن هيچ نمى دانند. و هكذا، والله العالم.