افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٣٩ - بطلان أعمال كفار

٣- آيات مطلقه اى كه براى احسان و محسن اجر و جزاى نيكو بيان مى‌كند و مقيد به إيمان نيست.

خصوصا كه از رحمت و فضل و كرم خداوند مكرراً در قرآن تذكر داده شده و حرف اخير اين كه‌ «هَلْ جَزاءُ الْإِحْسانِ إِلَّا الْإِحْسانُ» (الرحمن: ٦٠)، خصوصاً با ملاحظه آياتى كه خداوند اجر محسنين را ضايع نمى‌گرداند كه بعنوان يك كبرى كلى به ذهن ما انصراف پيدا مى‌كند، حتى اگر همه موارد مذكوره آن در قرآن، مسلمانها باشند. ولى عموميت كبراى مذكور بحال خود باقى است. والله العالم.

أما اگر قاصر كافر به وجود خدا و شريعت واقعى او باشد ولى كارى را بقصد خدمت بمردم انجام دهد، بعيد نيست داخل آيات مذكوره باشد.

و أما كافر معاند و يا مقصر اگر چنين أعمالى براى خير و صلاح مردم بجا بياورد، آيا داخل اين آيات اخيره مى‌شوند و يا داخل آيه اول اين عنوان كه مانند غبار خاكستر از بين مى‌روند؟ بايد گفت: والله العالم.

به هر حال شكى در رفتن آنان به دوزخ و خلود آنان نيست. اگر اشتباهى از نويسنده صورت گرفته باشد استغفار مى‌كنم.

و أما مسلمانان اهل سنت چه مقلدين يكى از مذاهب اربعه- حنفى، مالكى، شافعى و حنبلى باشند، و چه خارج از دايره اين مذاهب اگر به آنچه كه حجت بر آنها مطابق قرآن و سنت تمام شده عمل كنند، مطابق قاعده، به بهشت مى روند. و دو حديث معتبرالسند از طريق ائمه اهل البيت (ع) در بهشت رفتن آنان- باستثناى ناصبى‌ها- دلالت روشن دارد.

و چه خوب كه بين شيعيان اثناعشرى و سنيان غير ناصبى، برادرى و محبت و صميميت وجود داشته باشد و باهم در تقويت دين و اقامه شعاير اسلامى همكارى كنند، از نظر فقه شيعه، زن گرفتن و زن دادن بين اهل سنت مذكور و شيعه شرعاً جايز است.