افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٨٩ - رحمت و عذاب

رابعاً: (بعلاوه نعمتهاى مادى، تكامل اخلاقى و روحانى نيز از رحمت من به كسانى كه در دنيا تقوى داشته مى‌رسد از سينه هاى (=دلها= ارواح و نفوس) آنان غِل را ريشه‌كن مى‌سازيم.

نزع و كندن غل (بكسر غين) از سينه ها در آيه ٤٣ اعراف نيز آمده است‌[١]

غِل معناى وسيعى دارد كه ممكن است كه خيانت و كينه و حسد و دشمنى و امثال آنها را شامل مى‌شود و اين نعمت مادى نيست كه إكمال روح آدمى است بگونه‌اى كه خيلى رنجها و ناراحتيها و پستيهاى اخلاقى و فعلى را از إنسان‌ها دور مى‌سازد و روح را به تعالى و ترقى مى رساند، «وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ أَكْبَرُ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ» (التوبة: ٧٢)

يكى از فوايد مهم طهارت روح از غِل اين است كه درجات بهشتى ها در آخرت بزرگتر از درجات إنسان‌ها در دنيا است.

«وَ لَلْآخِرَةُ أَكْبَرُ دَرَجاتٍ وَ أَكْبَرُ تَفْضِيلًا» (الإسراء: ٢١) صاحبان درجات پايين از بلندى درجات و ثوابهاى محسوس زياد صاحبان درجات بالا ناراحت نمى‌شوند و هر كس به نعمتهاى خود مسرور و شاد مى باشند

يك سؤال مهم مشهور

خداوند غنى و رحيم كه اين همه نعمتها را به بندگان مؤمن و متّقى خود مى‌دهد؛ چرا بندگان نافرمان خود را عذاب مى‌كند و چرا عذاب دردناك را به آنان مى چشاند او نه محتاج به انتقام است و نه نفع و ضررى به او از عذاب و ثواب مى‌رسد، حد اقل بعد از جبران حق الناس و انتقام مظلومين از ظالمين در قيامت شيطان و پيروان او را عفو مى‌فرمود و همه را

[١] - در سوره حشر آيه ١٠ آمده است كه جمعى از صحابه كرام و يا تابعين از خداوند مى‌خواهند كه در دلهاى‌شان نبست به برادران شان كه در ايمان سبقت گرفته اند غِلى قرار ندهد. چه خوب كه مؤمن در دنيا صفات بهشتى را به تلاش خود و توفيق خدا، كسب نمايد.