آشنايى با حديث - استادان دانشكده علوم حديث - الصفحة ٨١ - الكافى

كلينى، در زمان خود، پيشواى علماى شيعه و چهره درخشان آن‌ها در رى و موثّق‌ترين آن‌ها در نقل حديث بوده است.[٦٩]

وى، بخش مهمّى از عمر خود را در شهر قم، شهر محدّثان و راويان شيعه، سپرى كرد و با استفاده از محضر محدّثان نامدارى چون احمد بن ادريس قمى، از ياران امام عسكرى (ع) و نيز على بن ابراهيم قمّى‌[٧٠] و بسيارى ديگر از دانشمندان اين شهر، بخش اعظم كتاب كافى را نگاشت.

كلينى، سپس به بغداد رفت كه در آن زمان، يكى از مهم‌ترين مراكز علمى- فرهنگى در جهان اسلام و محل عرضه آرا و عقايد بيشتر مذاهب اسلامى بود. افزون بر اين آخرين نايب خاصّ امام زمان (ع)، «على بن محمّد سَمَرى» در بغداد مى‌زيست.

كلينى تا آخر عمر در بغداد زيست و در آن‌جا به تدريس و تعليم الكافى پرداخت. اين امر، زمينه انتشار و شهرت كتاب الكافى را در مركز علمى آن عصر، فراهم آورد.

كلينى سرانجام پس از بيست سال تلاش در تدوين كتاب الكافى،[٧١] در حالى كه بيش از هفتاد سال از عمر بابركتش مى‌گذشت، در شعبان سال ٣٢٩ هجرى، چشم از جهان فرو بست و در «باب الكوفه» ى بغداد، به خاك سپرده شد.[٧٢]

الكافى‌

الكافى، جامع‌ترين و مهم‌ترين كتاب در ميان كتب اربعه شيعه است. علّامه مجلسى، كتاب الكافى را دقيق‌ترين، جامع‌ترين، بزرگ‌ترين و بهترين تأليف شيعه، معرّفى كرده است.[٧٣]

[٦٩]. رجال النجاشى، ص ٣٧٧. ش.

[٧٠]. على بن ابراهيم بن هاشم قمّى، از بزرگترين محدّثان و مفسّران حوزه قم كه تفسير قمى منسوب به او است( م بعد از ٣٠٧ ق).

[٧١]. رجال النجاشى، ص ٣٧٧، ش.

[٧٢]. قبر وى، امروزه در سمت شرقى، جامع صفويه( آصفيه) در بغداد، قرار دارد(« مع الكلينى و كتابه الكافى»، العميدى؛ علوم الحديث، سال اوّل، شماره ١، ص ٢٢٢؛ دراية الحديث، جلالى حسينى، ص ١٤٦).

[٧٣]. ر. ك: مرآة العقول، ج ١، ص ٣.