آشنايى با حديث - استادان دانشكده علوم حديث - الصفحة ٢٥٣ - ٦ تفسير

نمونه دوم را از مثنوى مى‌آوريم كه حديثى منسوب به پيامبر (ص) را تفسير كرده است. در روايت است كه پيامبر (ص) به اصحاب خود فرمود: «در فصل بهاران، خود را از باد بهارى مپوشانيد تا بر شما بوَزَد».[٥٣٣]

مولوى، اين حديث را تفسير كرده و گفته است كه مراد پيامبر خدا از باد بهارى، سخن‌هاى نغزِ بزرگان است كه بايد بر روح انسان، وزيدن گيرند، تا دل او را زنده كنند.

همچنين حافظ، با نظر به حديثى كه در آن پيش‌بينى مى‌شود مسلمان‌ها به ٧٣ فرقه تقسيم مى‌شوند،[٥٣٥] مى‌گويد:

در واقع، در تفسير حافظ، فرقه‌گرايى، برابر با افسانه‌گرايى است؛ امّا اگر از او بپرسيم كه دليل اين افسانه‌گرايى و خرافه‌پرستى چيست، مى‌گويد: فرقه‌سازان، چون حقيقت را نديده‌اند در پى افسانه و امور غيرواقعى افتاده‌اند. بنا بر اين، معذورند؛ يعنى دليل جنگ آنان با يكديگر، نديدنِ حقيقت است.

[٥٣٣]. مولوى، اين حديث را به پيامبر نسبت داده، امّا در احاديث نبوى، چنين سخنى ديده نشده، بلكه در نهج البلاغة، حكمت ١٢٨، حديثى مشابه آن، آمده است. همچنين، ر. ك: شرح نهج البلاغة، ابن ابى الحديد، ج ٤، ص ٣٠٤.

[٥٣٤]. مثنوى، دفتر اوّل، بيت ٢٠٥٠ به بعد

[٥٣٥]. الأمالى، طوسى، ص ٥٢٤.

[٥٣٦]. ديوان حافظ، غزل ١٨٤.