آشنايى با حديث - استادان دانشكده علوم حديث - الصفحة ١٩ - چيستى حديث

چيستى حديث‌

عبد الهادى مسعودى‌[١]

حديث يعنى نو، و با حادثه، به معناى پيشامد، هم‌خانواده است. به سخن هم حديث مى‌گويند، چون نو به نو، پديد مى‌آيد. مسلمانان امّا، اين واژه را براى سخنان همه آدميان به كار نبردند. آنان، به گفته‌هاى پيامبر بزرگ خدا، محمّد (ص) حديث مى‌گفتند و اگر هم كسى سخنان پيامبر خدا (ص) را برايشان نقل مى‌كرد، به آن نقل قول‌ها هم حديث مى‌گفتند. گفتار زيباى پيامبر (ص) براى همگان، تازگى داشت و همه را به خود، جذب مى‌كرد. آنان كه در محيط جاهلى و روزگار تيره خويش، بيشتر ناسزا شنيده و آزار مى‌ديدند، در آغاز، آيه‌هاى زيباى قرآن را با شگفتى تمام شنيدند و سپس، دل به سخنان نغز پيامبرى سپردند كه آن‌ها را از جنس كلام خود، امّا در سطحى فراتر و بالاتر مى‌ديدند. قرآن نيز برايشان تازگى داشت، امّا آن را از جنس سخن انسان و حتّى فرستاده خدا نمى‌ديدند و با همه توانايى‌ها و شيوايى و فصاحت و بلاغتشان، آن را فراتر از دايره كلام خود و ديگر انسان‌ها مى‌نهادند.

[١]* عبد الهادى مسعودى در سال ١٣٤٣ در قم متولد شد. در سال ١٣٦١ به حوزه علميه قم قدم نهاد و دروس فقه، اصول، فلسفه و تفسير را نزد اساتيد نام‌آشناى حوزه فرا گرفت و خود نيز به تدريس در حوزه و دانشگاه پرداخت. وى فعاليت‌هاى پژوهشى خود را همزمان با تأسيس دار الحديث سامان داد و تاكنون بيش از ٥٥ كتاب و مقاله تأليف، ترجمه و يا تصحيح كرده است كه برخى از آنها، به عنوان كتاب سال و فصل جمهورى اسلامى ايران، كتاب سال حوزه و يا كتاب سال ولايت، جايزه گرفته‌اند.

حجة الاسلام والمسلمين مسعودى راهنمايى و مشاوره پايان‌نامه‌هاى متعددى را عهده‌دار بوده است. ايشان هم‌اكنون عضو هيئت علمى، مدير گروه حديث و معاون پژوهشى دانشكده علوم حديث هستند.