آشنايى با حديث - استادان دانشكده علوم حديث - الصفحة ٢١٨ - راهكار هشتم آراستگى

راهكار هفتم: ادب‌

ضابطه دوستى، ادب است و حتى دوستىِ عميق و ريشه‌دار، بى نياز از ادب نيست. اين سخن كه» ميان دوستان، لزومى به رعايت ادب نيست «، نه حديث است و نه درست! مگر توهين و زشتگويى و دشنام دهىِ دوستان، ما را ناراحت‌تر و افسرده‌تر نمى‌كند؟ آيا زشتى به خاطر ارتكاب از سوى شخص خاصّى، زيبا مى‌شود؟! بى‌ادبى، فراتر از مرز خويش رفتن و تجاوز به حريم ديگران است و حريم دوست، بسى محترم‌تر و پر بهاتر است.[٤٣٣]

زندگى خردمندانه و گفتار مؤدبانه و به دور از بدزبانى و زشتگويى و ستيزه‌جويى وسبكسرى، همه، نمادهاى ادب‌اند و دوستى‌فزا و دوستى آفرين. نام بردن دوست با احترام و عظمت و دورى از مسخره كردن و غيبت، ياوه و بيهوده نگفتن، و داد و فرياد نكشيدن و حنجره را آسوده نهادن نيز، از ديگر نمودهاى ادب است و اينها نيز محبت افزايند. مى‌توان گفت علت سفارش پيشوايان ما به پرهيز از شوخى‌هاى زياد و بى‌جا، رعايت ادب دوستى است، شوخى‌هايى كه به جاى محبّت، بذر دشمنى مى‌نشانند و كينه به بار مى‌آورند.[٤٣٤]

راهكار هشتم: آراستگى‌

ما دوست داريم كه دوست ما، ظاهرى آراسته و اخلاقى زيبا داشته باشد و مطابق اصل نخست، بايد خود نيز اين‌گونه باشيم. خدا نيز دوست دارد كه به گاه در آمدن به مسجد[٤٣٥] و رفتن به نزد دوست، آراسته و تميز و نظيف باشيم.[٤٣٦] امام على (ع) مى‌فرمايد:

لِيَتَزَيَّنْ أحدُكم لأخيهِ المُسلمِ إذا أتاهُ كما يَتَزَيَّنُ للغَريبِ الذي يُحِبُّ أن يَراهُ في أحسَنِ الهَيئَةِ.

[٤٣٣]. الكافى، ج ٢، ص ٦٧٢، ح ٥.

[٤٣٤]. ميزان الحكمة، باب مزاح.

[٤٣٥]. سوره اعراف، آيه ٣١.

[٤٣٦]. گزيده ميزان الحمكة، ح ٢٨٦٥.