آشنايى با حديث - استادان دانشكده علوم حديث - الصفحة ١٧٢ - توانمندى

در اين آيه مراحل زندگى را ناتوانى، توانمندى و سپس ناتوانى مى‌داند كه بنابر ظاهر آيه و نظر مفسرين دوران جوان همان توانمندى و نيرومندى است.

آيه ٦٧ سوره غافر نيز به نيرومندى ايام جوانى تصريح مى‌كند:

(ثُمَّ يُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوا أَشُدَّكُمْ ثُمَّ لِتَكُونُوا شُيُوخاً) سپس شما را به صورت كودكى بَر مى‌آورَد تا به نيرومندى‌تان برساند سپس پير شويد.

با تأمل در دو آيه فوق منحنى «ناتوانى- توانمندى- ناتوانى» ترسيم مى‌شود و كمال نيرومندى همان ايام جوانى است. بنابراين هيچ زمانى همانند جوانى، زمينه‌ساز شخصيت آدمى نيست. نكته زيباتر آن كه توانمندى در اين دوران توانمندى روحى و جسمى است و جوان همان گونه كه به تربيت جسم خود مى‌پردازد، بايد به تقويت روح خود نيز در اين دوران همّت گمارد.

يكى از راويان به نام اسحاق بن عمار از امام صادق (ع) پرسيد: آيا مقصود از قوّت در آيه‌ «خُذُوا ما آتَيْناكُمْ بِقُوَّةٍ؛ آنچه را به شما داديم با قوّت بگيريد».[٢٩٣] نيرومندى جسم است و يا نيرومندى جان؟ امام پاسخ داد: «مقصود نيرومندى جسم و جان، هر دو است».[٢٩٤]

در آموزه‌هاى دينى، مؤمن نيرومند در نزد خداوند از مؤمن ناتوان بهتر و دوست داشتنى‌تر است‌[٢٩٥]؛ تا آنجا كه در دعاى كميل به عنون خواسته‌اى از سوى اميرمؤمنان (ع) مى‌خوانيم:

يا ربّ يا ربِّ قَوِّ عَلى خِدْمَتِكَ جَوارِحي وَاشْدُدْ عَلَى العَزيمَةِ جَوانِحي.[٢٩٦]

پروردگارا، پروردگارا، اندام‌هاى مرا به خدمتت نيرومند ساز و موجبات اراده‌ام را قوّت بخش.

[٢٩٣]. سوره بقره: آيه ٦٣.

[٢٩٤]. تفسير عياشى، ج ١، ص ٤٥، ح ٥٢.

[٢٩٥]. صحيح مسلم، ج ٤، ص ٢٠٥٢، ح ٣٤.

[٢٩٦]. صحيح مسلم، ج ٤، ص ٢٠٥٢، ح ٣٤.