آشنايى با حديث - استادان دانشكده علوم حديث - الصفحة ١٦٤ - آداب زيارت

هر كه يكى از ما (امامان (عليهم السلام)) را زيارت كند، چنان است كه حسين (ع) را زيارت كرده است.

رهاورد زيارت‌

زيارت پيشوايان معصوم، ديدار با اموات نيست، بلكه ديدار با پاكانى است كه در نزد خدا، زنده‌اند و با اراده الهى، بر احوال اين جهان، آگاه‌اند و برآن، اثر گذارند. زائر، در پيشگاه امام، به تكيه‌گاه مطمئنّى اعتماد مى‌كند و خود را به نيرويى برتر از نيروهاى طبيعت، پيوند مى‌زند. مهم‌ترين فوايد زيارت را مى‌توان چنين برشمرد:

١. احساس امنيت. نخستين فايده زيارت، رهايى از تنهايى و احساس امنيت در پرتو نيروى ملكوتى پيشوايان دين است. زائر به هنگام احساس تنهايى به بارگاه معنوى اهل بيت (عليهم السلام) پناه مى‌برد و خود را به كشتى نجات خاندان پيامبر، مى‌سپارد.

٢. عبادت حقيقى. دومين رهاورد زيارت، استمرار و تقويت روح بندگى خداوند است؛ زيرا زائر به اوج معنوى عبادت معصوم و كوشش وصف ناشدنى آن بندگان حقيقى خدا مى‌انديشد و از بندگى خود، شرمسار مى‌شود و براى رسيدن به لذّت عبادت، بر تلاشِ عبادى خويش مى‌افزايد.

٣. شجاعت و فداكارى. همه امامان بزرگوار ما، در برابر ظلم و ستم ايستادند و با فداكارى خود، دين خدا را زنده كردند و شجاعانه، فاسدان زمان خويش را رسوا نمودند. زائر، شجاعت اهل بيت (عليهم السلام) را نظاره مى‌كند و از ستمِ ستمكاران، انزجار مى‌جويد و روح حماسه و دلاورى را مى‌ستايد.

٤. گسترش روحيه همكارى. يكى از ره‌آوردهاى زيارت كه كمتر بدان پرداخته مى‌شود، گسترش روحيه همكارى در ميان زائران است. بيشتر سفرهاى زيارتى، به شكل خانوادگى و يا گروهى صورت مى‌گيرد. در سفرهاى زيارتى، زائران كمك به يكديگر را مقدّس مى‌شمارند و بدين‌سان، روابط زيباى انسانى را به نمايش مى‌گذارند.

آداب زيارت‌

در متون حديثى براى زيارت، آداب ويژه‌اى را تعيين كرده‌اند. مهم‌ترين ادب زيارت، معرفت و شناخت امامى است كه زائر به ديدار او مى‌رود؛ زيرا ديدار كننده،