آشنايى با حديث - استادان دانشكده علوم حديث - الصفحة ٢٠٩ - تغذيه

به شستن ميوه پيش از خوردن آن، توصيه كرده‌اند.[٤٠٢] امام على (ع) لباس نظيف و پاكيزه را نيز زداينده غم و اندوه، خوانده است.[٤٠٣]

سفارش‌هاى اسلام در باره بهداشت، چنان فراوان است كه مى‌توان آنها را متناسب با دستگاه‌هاى بدن (بينايى، شنوايى، چشايى و ...)، دسته‌بندى كرد و در هر بخش، ده‌ها حديث، عرضه نمود، همان‌گونه كه در دانش‌نامه احاديث پزشكى، چنين دسته‌بندى‌اى ديده مى‌شود.[٤٠٤]

تغذيه‌

تغذيه، پايه مهم سلامت و بهداشت، عامل بقا و رشد انسان و وسيله اصلى حفظ حيات است. از اين رو، جداگانه و به طور مستقل، به آن پرداخته‌ايم. دستور اصلى اسلام در اين زمينه، اعتدال در خوردن و آشاميدن و دورى كردن از اسراف است.[٤٠٥] پيشوايان ما، كم‌خورى را مايه استوارى بدن و پُرخورى را موجب بيمارى انسان مى‌دانند.[٤٠٦] افزون بر اين دستور كلّى، پيامبر (ص) و امامان (عليهم السلام)، خواصّ بسيارى از خواركى‌ها را به ما شناسانده و به استفاده از برخى، ترغيب كرده‌اند.

كتاب‌هاى متعدّدى در اين زمينه، نوشته شده و احاديث فراوان، اين موضوع را دسته‌بندى كرده‌اند. مصرف شير، سبزى، ماهى، گوشت و نيز بسيارى از ميوه‌ها، در اين احاديث، سفارش شده و خواصّ آنها، گوشزد شده است. كتاب معتبر الكافى، المحاسن برقى و دانش‌نامه احاديث پزشكى، مأخذ مناسبى براى آگاهى از اين ويژگى‌هاست.

گفتنى است چگونگى و اندازه استفاده از اين خوراكى‌ها، بايد به وسيله كارشناسان تغذيه، معين شود و از مصرف بى‌رويه و بدون محاسبه آن، خوددارى ورزيد.

[٤٠٢]. همان، ص، ح.

[٤٠٣]. همان، ص، ح.

[٤٠٤]. ر. ك: دانش‌نامه احاديث پزشكى،( ترجمه موسوعة الأحاديث الطبية) ج، محمّد محمّدى رى شهرى، ترجمه دكتر حسين صابرى، دار الحديث، ش، اوّل.

[٤٠٥].( كُلُواْ وَاشْرَبُواْ وَلَا تُسْرِفُواْ)،( سوره اعراف، آيه).

[٤٠٦]. ر. ك: مكارم الأخلاق، ج، ص، ح؛ غرر الحكم، ح.