آشنايى با حديث - استادان دانشكده علوم حديث - الصفحة ٢٦٧ - ١٣ پيشواز از پيشوايان

به گفته سعدى شيرازى:

١٣. پيشواز از پيشوايان‌

همچنان كه بزرگى و شُكوه بزرگان عرصه معنويت، با بزرگان و مقامات دنيوى فرق دارد، رفتار مردم با آنان نيز بايد متفاوت باشد. در داستانى كه در پى خواهد آمد، امام على (ع) به ما مى‌آموزد كه نبايد با اولياى خدا به گونه‌اى رفتار كنيم كه مردم با پادشاهان، رفتار مى‌كنند.

امير مؤمنان على (ع) در سفرى، در بازگشت به كوفه، به شهر انبار[٥٧٢] رسيد. وقتى ايشان به شهر انبار رسيد، مردم آن جا به استقبال ايشان شتافتند و در پى مَركب امام (ع) مى‌دويدند. على (ع) به آنان فرمود: «معناى اين كار شما چيست؟».

آنان گفتند: اين نوع استقبال، از سنّت‌هاى ديرينه ماست و هر گاه بزرگى به شهرمان وارد شود، به استقبالش مى‌رويم و سپس مسافتى طولانى را در پى مَركب او مى‌دويم.

امام (ع) فرمود: «به خدا سوگند كه اين كار براى فرمانروايانتان سودى ندارد. در دنيا خودتان را به رنج مى‌اندازيد و در آخرت نيز، بدبختى برايتان مى‌آورد».[٥٧٣]

[٥٧١]. بوستان سعدى، ص ٤٠.

[٥٧٢]. اين شهر، از شهرهاى عراق كنونى است؛ امّا تا چند قرن پيش، جزئى از سرزمين پهناور ايران بود.

[٥٧٣]. نهج البلاغة، حكمت ٣٧.