آشنايى با حديث - استادان دانشكده علوم حديث - الصفحة ١٧٥ - ٢ دين شناسى

لَهُمْ قُلُوبٌ لا يَفْقَهُونَ بِها وَ لَهُمْ أَعْيُنٌ لا يُبْصِرُونَ بِها وَ لَهُمْ آذانٌ لا يَسْمَعُونَ بِها أُولئِكَ كَالْأَنْعامِ؛[٣٠٢] دل‌هايى دارند كه به آن در نمى‌يابند و چشم‌هايى دارند كه به آن نمى‌بينند و گوش‌هايى دارند كه به آن نمى‌شنوند. اينان بسان چارپايانند).

شناخت خويشتن، اكسيرى است كه انسان را از كارهاى سلب و بيهوده باز مى‌دارد و هر اندازه شناخت انسان بيشتر شود از گمراهى وى كاسته خواهد شد. در حديثى از امام على (ع) مى‌خوانيم:

مَن عَرَفَ قَدرَ نَفسِهِ لَم يُهنِها بِالفانياتِ.[٣٠٣]

آن كه شأن خود را بشناسد، آن را با كارهاى فانى، خوار نمى‌سازد.

جوان وقتى شناخت را سرلوحه خويش قرار دهد به ويژگى‌هاى خود پى مى‌برد و ارزش خود را مى‌شناسد و تنها كارهاى ارزشمند را به انجام مى‌رساند.

خويش را نشناخت مسكين آدمى از بزرگى آمد و شد در كمى‌

٢. دين شناسى‌

دين به معناى آيين زندگى است و اسلام به عنوان كاملترين دين از ژرف‌انديشى استقبال و جوانان را تشويق مى‌كند تا در دينِ خود ژرف بينديشند و آن را انديشيده و سنجيده و كامل فراگيرند.

از اين رو روايات شيعى جوانان را به كسب آگاهى دينى تشويق كرده و ناآگاهى دينى را به شدّت نكوهيده‌اند. امام باقر (ع) اين سخن را تكرار فرموده است:

تَفَقَّهُوا وإلّا فأنتُم اعْرابٌ.[٣٠٤]

آگاهى دينى كسب كنيد وگرنه، باديه نشينانى (نادان) خواهيد بود.

[٣٠٢]. اعراف، آيه ١٧٩.

[٣٠٣]. غرر الحكم ح ٨٦٢٨.

[٣٠٤]. المحاسن، ج ١ ص ٣٥٧ ح ٧٦٠.