آشنايى با حديث - استادان دانشكده علوم حديث - الصفحة ٣٩ - مديريت شهرى

الخُبزِ، وَ الماءُ.[٢٧]

در حديث ديگرى، امام صادق (ص) ويژگى‌هاى محلّ سكونت مناسب را هواى پاك، آب گوارا و زمين حاصلخيز بر شمرده است.[٢٨]

همچنين، در جاى ديگرى از امام صادق (ع) نقل شده كه ضرورت‌هاى شهرنشينى براى همه انسان‌ها، اعم از مؤمن و كافر، عبارت‌اند از: امنيت، عدالت و زمين حاصلخيز:

ثَلاثَةٌ يَحتاجُ النّاسُ إليها طُرّاً: الأمنُ، وَ العَدلُ، وَ الْخَصْبُ.[٢٩]

در حديث ديگرى از ايشان، به نيازمندى‌هاى يك شهر دينى، اشاره شده است:

سه چيز است كه اهل هر شهرى، در امور دنيا و آخرت خود، به آن‌ها مراجعه مى‌كنند، و اگر از آن‌ها محروم باشند، زندگى آنان، سر و سامان نخواهد گرفت: اسلام شناس دانشمند پرهيزگار، زمامدارِ خيرخواه مُطاع، و پزشك آگاه مورد اعتماد.[٣٠]

از سوى ديگر برخى احاديث آنچه را براى يك شهر و يك جامعه انسانى نامناسب است، برشمرده‌اند. در يك روايت پيامبر خدا (ص) سه گروه را نفرين كرده است: آلوده كنندگان اقامتگاه‌هاى عمومى، سلب كنندگان حقّ آب كشاورزى [ازديگران‌]، و مسدود كنندگان راه‌ها.[٣١]

در روايتى از امام باقر (ع) نيز آمده كه در حكومت مهدى قائم (ع)، چند كار عمرانى و بهداشتى انجام مى‌شود: عريض كردن راه‌هاى اصلى، بر طرف كردن موانع راه‌ها، جمع كردن فاضلاب از كوچه‌ها، و برداشتن ناودان‌هايى كه آبشان به كوچه مى‌ريزد.[٣٢]

[٢٧]. سنن الترمذى، ج ٤، ص ٥٧١، ح ٢٣٤١.

[٢٨]. ر. ك: تحف العقول، ص ٣٢٠.

[٢٩]. همان، ص ٣٢٠.

[٣٠]. ر. ك: همان، ص ٢٣٧.

[٣١]. ر. ك: الكافى، ج ٢، ص ٢٩٢، ح ١١.

[٣٢]. ر. ك: الإرشاد، شيخ مفيد، ج ٢، ص ٣٦٠؛ بحار الأنوار، ج ٥٢، ص ٣٣٩، ح ١٤.