آشنايى با حديث - استادان دانشكده علوم حديث - الصفحة ٢٠٨ - بهداشت

زيان‌آور[٣٩٧] و مصرف نكردن موادّ مخدّر، در اين راستا تعريف مى‌شوند. احكام مستحب و مكروه نيز عموماً در باره حفظ سلامت و سلامت بيشتر است. كم خوردن، خوب جويدن، به اندازه خوابيدن، ورزش كردن و ...، همه از سفارش‌هاى پرتكرار اسلام براى حفظ سلامت است.[٣٩٨] برخى از دستورهاى دينى در اين زمينه، چنان پيشرفته است كه مى‌توان آنها را دستور العملى پزشكى و نه يك سفارش ساده دانست. براى نمونه، حديثى را در باره سلامت دندان مى‌آوريم كه امام رضا (ع) فرموده است:

شُربُ الماءِ البارِدِ عَقيبَ الشَّي‌ءِ الحارِّ وعَقيبَ الحَلاوَةِ، يَذهَبُ بِالأَسنانِ.[٣٩٩]

آب سرد نوشيدن، پس از خوراكى و نوشيدنى داغ يا شيرين، دندان‌ها را از بين مى‌بَرَد.

بهداشت‌

بهداشت، يعنى نگهدارى سلامت و آسايش جسمى و روحى فرد و اجتماع و سپس، ارتقاى اين حالت. دستورهاى بهداشتى اسلام، بسيار فراوان هستند و در بسيارى از زمينه‌ها، از جمله نظافت بدن و لباس، تغذيه درست، جامه و كفش مناسب به تن كردن، استفاده از مسواك، عطر و نيز فعّاليت‌هاى بدنى مناسب و داشتن روابط صحيح و معتدل، به طور ويژه، سفارش شده است و براى هر يك از آنها چندين حديث داريم.

اسلام، بر شست و شوى دست‌ها قبل و بعد از غذا خوردن، تأكيد فراوان كرده و آن را زمينه افزايش طول عمر، دانسته است.[٤٠٠] پيشوايان دينى، به گرفتن ناخن نيز دستور اكيد داده و آن را وسيله پيشگيرى از بيمارى‌هاى بزرگ دانسته‌اند.[٤٠١] همچنين‌

[٣٩٧]. الكافى، ج، ص، ح.

[٣٩٨]. الخصال، ص.

[٣٩٩]. طب الإمام الرضا، ص.

[٤٠٠]. ر. ك: الكافى، ج، ص، ح.

[٤٠١]. همان، ص، ح.