سيناى فقاهت - موحد فاطمی، حسن - الصفحة ٣٢٥ - مصاحبه ها

مردم جاهليت به وجود آورد. قبل از پيروزى انقلاب در دوران رژيم طاغوت به راهى مى‌رفتيم كه عاقبت آن راه، ختم اسلام و از بين رفتن اسلام در جميع ابعاد و حتى نسبت به ظواهر اسلام بود. كارهايى كه رژيم طاغوت انجام مى‌داد، حاكى از اين معنا بود كه برنامه‌اى تنظيم‌شده براى از بين بردن حتى تمام ظواهر اسلام در كار بود. مسئله تغيير تاريخ اسلام با اينكه تاريخ يك مسئله‌اى نيست كه كسى بگويد: منافات با استكبار داشت؛ منافات با رژيم داشت؛ اما رژيم با تاريخ هم به مبارزه برخاسته بود. هدف رژيم وابسته اين بود كه اثرى از اسلام باقى نماند. لذا با تاريخ اسلام به مبارزه برخاست و آن را به تاريخ شاهنشاهى مبدّل كرد.

نقش امام در رهبرى امت اين بود كه به اسلام حيات مجدّد بخشيد؛ اسلامى كه نزديك بود به كلى از جامعه ايران و حتى جوامع مختلف جهان رخت بربندد. امام با پيروزى انقلاب خود و از بين بردن رژيم طاغوت و برقرار كردن نظام جمهورى اسلامى- آن نظام اسلام واقعى كه براى اوّلين بار بعد از چهارده قرن و بعد از حكومت رسول‌الله در جهان در ايران به وجود آمد- مهم‌ترين اثر رهبرى خويش را نشان داد. اين اثر رهبرى اين بزرگ مرد و شخصيت كم‌نظير بلكه بى‌نظير در تاريخ اسلام و بلكه در تاريخ جهان بود. امام در سايه اسلام نه تنها قوانين اسلام را پياده كرد بلكه به مردم ايران و جهان بينش داد و به مردم ايران به تمام معنا آزادى و استقلال بخشيد.

كشورى كه استعمار و استكبار در تمام شئونش حاكم بود، با رهبرى امام بزرگوار اين سنگينيها و اين غلها و اين قيدهايى را كه بر دست و پاى مردم بود، باز كرد. مردم بعد از انقلاب احساس يك نوع آرامش‌