سيناى فقاهت - موحد فاطمی، حسن - الصفحة ٢٦ - حاج بشير قفقازى

كمك به مردم نقش بسزايى داشت. [١]

آيت‌الله فاضل لنكرانى (فاضل قفقازى) [٢]

پدر بزرگوار آيت‌الله محمد فاضل لنكرانى در سال ١٣٠٩ [٣] يا ١٣١٤ ق‌ [٤] در اركوان به دنيا آمد. وى ادبيات را در زادگاه خويش نزد ثقت‌الاسلام حاج محمد گلى آموخت. سال ١٣٣١ ق براى ادامه تحصيل، راهى حوزه علميه اردبيل شد و مدت چهار سال به تحصيل پرداخت. ادبيات را نزد شيخ عبدالظاهر اردبيلى و شيخ قدرت‌الله، و شرح لمه‌ را نزد آقا سيد محمود اردبيلى آموخت. سپس به زنجان رفت و سه سال در آنجا اقامت گزيد. در زنجان سطوح فقه و اصول را از آخوند ملامحمدتقى، مدرّس مدرسه خانم و حاج ميرزا على نقى فرا گرفت.

سال ١٣٣٦ ق به قفقاز مراجعت كرد؛ اما به سبب انقلاب روسيه، زمينه اقامت در آنجا فراهم نشد و به مشهد رفت. سه سال در آنجا ساكن شد و از محضر آقازاده ميرزا احمد كفايى (م ١٣٩١ ق) و آقاميرزا محمد آيت‌الله‌زاده خراسانى و آقاشيخ حسن برسى و حاج آقاحسين طباطبايى قمى (م ١٣٦٦ ق) و شيخ مرتضى آشتيانى (م ١٣٦٥ ق) بهره‌

[١]. ر. ك: ستارگان حرم، ج ١٢، ص ٢٦٧.

[٢]. پدر آيتالله فاضل لنكرانى در زمان آيتالله العظمى بروجردى مشهور به «فاضل قفقازى» بود. نام كوچك پدر آيتالله فاضل لنكرانى «فاضل» بود و نام او را «عبدالله» نيز ذكر كردهاند؛ چنانكه شيخ آقابزرگ تهرانى در ذريعه (ج ٢٤، ص ٤٤) او را عبدالله بن بشير معرفى كرده است.

[٣]. آين دانشوران، ص ٢٣٢.

[٤]. آثار الحجه، ج ٢، ص ٥٩.