سيناى فقاهت - موحد فاطمی، حسن - الصفحة ٣٣٠ - مصاحبه ها

و مرجعيت مطلق در آيت‌الله بروجردى تعيّن پيدا كرد؛ چيزى كه تا قبل از ايشان و حتى بعد از ايشان كم‌سابقه بود. اين در حالى بود كه خود ايشان يك وقت سر درس فرمودند: من براى رسيدن به مرجعيت يك قدم برنداشتم؛ اما يك وقت احساس كردم مرجعيت سراغ من آمده و من مسئول هستم بپذيرم.

بد نيست اينجا قضيه‌اى را از مرحوم والد نقل كنم. مرحوم والد به مسجد جمكران خيلى معتقد بودند. فرمودند: من قبل از آمدن آيت‌الله بروجردى به قم خواب ديدم كه در مسجد جمكران هستم. آن موقع مسجد جمكران حياطى داشت و در وسط آن حياط يك آب‌انبار بود كه بام آن يك متر مرتفع‌تر از حياط مسجد بود. روى همين بام آب‌انبار، منبرى گذاشته بودند و شيخ طوسى- رحمه الله عليه- روى آن نشسته و تمام روى آن بام و كف حياط مملوّ از طلبه بود.

پدرم فرمود: تعبيرم از خواب اين بود كه شخصيتى به قم خواهد آمد و طلاب گرد او جمع خواهند شد و حوزه رونق خواهد گرفت. طولى نكشيد كه آيت‌الله بروجردى به قم آمدند.

تعبير اينكه چرا شيخ را خواب ديده و آن‌هم در مسجد جمكران، بعدها مشخص شد؛ زيرا مرحوم آيت‌الله بروجردى به شيخ طوسى و آثار او بسيار اهميت مى‌داد. وقتى عبارات شيخ را از كتاب‌ خلاف‌ يا مبسوط مى‌خواند، مثل اين بود كه روايتى از امام معصوم (ع) مى‌خواند. با احترام و دقت در جزئيات كلمات آن همانند كلمات معصومين (ع). مسجد جمكران هم شايد كاشف از اين باشد كه اصل آمدن ايشان به قم و رسيدن به مقام مرجعيت مطلق با عنايت امام زمان (عج) بوده است.